De Middenmeerloop, Amsterdam-Watergraafsmeer en Diemen

Twee jaar geleden was de Middenmeerloop de tweede georganiseerde waaraan ik ooit meedeed. Daarvoor had ik alleen twee jaar achter elkaar de Dam tot Damloop gedaan met het hardloopteam van mijn werk. Ik had in 2011 deze loop in feite dus uitgekozen als het startpunt van mijn individuele loop-loopbaan. Hij wordt gehouden in mijn regio en gaat over paden die ik goed ken. Vorig jaar moest ik verstek laten gaan omdat ik op Looptijden.nl een gratis startbewijs voor de Heemstedeloop had kunnen bemachtigen. Dit jaar kon ik de draad weer oppakken en als het ware terugkeren naar mijn individuele beginpunt.

Ik had mij ingeschreven voor de 54ste editie van deze loop, die daarmee dus ouder is dan de meeste deelnemers. De organiserende vereniging is, met oprichtingsjaar 1923, nog weer veel ouder dan de loop. De start- en finishplaats van handeling bevindt zich vlak achter de plek waar vroeger het legendarische Ajax-stadion De Meer stond. Het grootste deel van het parcours, bijna 7 van de 10 km, voert door Diemen en slechts drie km door Middenmeer. Ik heb per mail aan twee van de voormalige organisatoren al eens de suggestie aan de hand gedaan om de naam te veranderen naar Meer-Diemenloop. Die omdoping zou meer recht doen aan het aandeel dat de gemeente Diemen levert aan de route. Ik neem aan dat het feit dat deze loop al zo lang onder deze titel op de hardloopkalender staat, de traditie dus, een dergelijke aanpassing in de weg staat.

Voor de start al sprak ik een oud-clubgenoot van mijn voormalige basketballvereniging. Deze man was twee jaar eerder als eerste geëindigd bij de recreanten in de 15 km Nescioloop, die AV ’23 sinds een jaar of wat in het voorjaar organiseert. Van die loop heb ik op deze site al tweemaal verslag gedaan. Nils bleek pas weer begonnen te zijn met lopen nadat hij lange tijd was uitgeschakeld geweest door een voetblessure. Kort ervoor was ik hem al tegengekomen op de nabijgelegen Nesciobrug, ook al eens onderwerp van één van mijn blogs. Ook sprak ik kort een collega van mijn werk. Het bleek dat hij het hele Rondje Mokum aan het lopen was. Dit is een serie van zes wedstrijd- en recreatielopen in en om Amsterdam.

Er stond al veel wind op deze zondag. Dat was nog echter niets vergeleken met de inmiddels beruchte storm van de dag erna, maar in mijn beleving toch genoeg om van flinke invloed te zijn. Een 10-km is lastig goed te “plannen”: je moet niet te snel weg vertrekken, anders kun je jezelf als vlug opblazen. Maar je moet ook niet te langzaam van start, anders zorg je voor tijdverlies dat je nooit meer kunt goedmaken in het verdere verloop. Ik had op Looptijden.nl als richttijd in een optimistische bui 49:59 minuten vastgelegd. Dit omdat ik toch eens een keer onder de 50 minuten wil finishen bij een officiële loop. 50:05 is daarin tot nu toe mijn beste tijd. Ik ben ook gewoon weggegaan met het idee dat ik wel zou zien waar mijn schip zou stranden. De eerste 2 km liepen we met wind mee, dus dat ging letterlijk en figuurlijk “voor de wind”. Ik liep beide km’s in 4:43 bij 12,72 per uur, dat is voor mijn doen eigenlijk te hard. En dus was ik weer eens te snel van start gegaan. Maar ja, je loopt lekker met de wind in de rug en met degenen voor je mee. We liepen o.a. door Amsterdam Science Park, pal langs het Centrum voor Wiskunde & Informatica (CWI) waar net 25 jaar geleden, Nederland als eerste land in Europa werd aangesloten op het internet.

Langs het kanaal, zodra we Diemen binnenliepen, kwam er veel wind van opzij tussen de hoge flats door. Er lagen hier behoorlijk wat takken en bladeren op het pad en af en toe regende het even. Dit was al heel andere koek dan vlak daarvoor. Kilometers 3 en 4 gingen nog wel in tijden net boven de 5 minuten. Toen moesten we echter rechtsaf de dijk af en de Diemerpolder in. De zon was wel inmiddels doorgebroken maar er was nu volle wind tegen.

Against the wind, we were running against the wind
We were young and strong and running against the wind
“.

Deze regels van Bob Seger gingen door mijn hoofd. Ik ben een kind van de jaren 60 en 70, dus ik ben opgegroeid met vooral Engelstalige popmuziek. Tegenwoordig kan ik goede Nederlandstalige muziek, zoals bijvoorbeeld van BLØF ook prima waarderen, maar bij associaties als deze put ik toch vooral uit een Engelstalig repertoire. En volgens mij zingen Britten en Amerikanen veel meer over dit soort zaken dan Nederlanders of Vlamingen. We liepen over een smal grindpad in een stukje recreatiegebied dat ik goed ken. Ik wist dus dat er een oneffenheid in de vorm van een kuil in het pad zat aan te komen. Ook hoorde ik dat er minstens één loper vlak achter mij rende. Om deze persoon te waarschuwen stak ik eerst mijn linkerhand omhoog om vervolgens met dezelfde hand naar beneden te wijzen naar het gat dat aanstaande was. Achter mij hoorde ik de loper zeggen “Nee hoor, het tempo is prima zo”. Mijn waarschuwing werd dus niet begrepen en voor iets geheel anders aangezien. Ego, non-verbaal communiceren is niet altijd even eenvoudig.

Voort ging het via de kortste route het recreatiegebiedje weer uit en linksaf de Diemerpolderweg op. Hier liep het fietspad licht omhoog naar de brug over de Diem heen, het riviertje dat in de middeleeuwen een verbinding vormde tussen de Bijlmermeer, de Gaasp en de Zuiderzee. Aan dit water dankt de plaats Diemen zijn naam. Nog voor de brug kwamen er twee mij bekende personen langsschuiven. Het waren een vader en zijn zoon, die ik beiden kende van de organiserende atletiekvereniging AV ’23. Ze liepen niet heel hard voorbij dus ik meende dat ik wel bij hen kon aanhaken. Dat hield ik helaas maar even vol. Ik was nu ongeveer op de helft van de 10 km en mijn km-tijden lagen nog steeds iets boven de 5 minuten. Met een flinke bocht zwaaiden we onder de Diemerpolderweg en de direct ernaast gelegen snelweg A1 door. Een paar stellages aan weerszijden van het pad maakten duidelijk dat er hier gewerkt wordt aan de verbreding van de A1, een cadeautje van ons aller Camiel Urlings. Hier liepen we weer even uit de wind maar na het tunneltje onder de spoorlijn, die weer niet ver van de A1 loopt, gepasseerd te zijn kwam je vlak langs de Eerste Diem* weer vol in de wind te lopen. Vader en zoon hadden zich al enigszins van mij verwijderd en ik moest hier alleen lopen, wat het extra zwaar maakte. Mijn gemiddelde snelheid op dat moment was maar 11 per uur. Op dit zware stuk, met ook nog eens slecht asfalt, werd ik door een aantal lopers voorbijgestreefd. Mijn streven om onder de 50 minuten te eindigen had ik inmiddels als aan de wilgen van het aangrenzende stukje bos gehangen. kilometers 6, 7 en 8 gingen in tijden rond de 5:23 minuten.

De route voerde nu over een stuk weg dat voorheen één van de toegangswegen naar het oude beginpunt van de snelweg A1 was. Op een open en winderig stuk weg tussen twee nieuwbouwbuurten stond een eenzame cameraman ons lopers te filmen**. Verderop, na 7,5 km voor het eerst in de bebouwde kom, liepen we gelukkig wat meer uit de wind. In het centrum van Diemen moest er, vanwege wegwerkzaamheden, nog van de geplande route worden afgeweken en stuurde de vrijwilligster die al eerder vlak na de start de juiste weg had aangewezen, ons naar een fietspad achter het plaatselijke winkelcentrum langs. Zoals wel gebruikelijk is bij dit soort lopen, zag ik verschillende personen op meerdere plaatsen langs de route dienst doen. Ik verlangde onderhand wel naar de finish omdat het beste bij mij er zo ongeveer vanaf was. Dus het kwam goed uit dat we Diemen weer uit renden via een fietsbrug over de A10, de Ring rond Amsterdam. Dat stukje omhoog was nog best even een klimmetje in de laatste kilometer. Rechtdoor het groene sportpark Middenmeer weer in en net voorbij de startplaats scherp twee keer naar rechts de AV ’23-baan op. Hoewel ik mij niet meer zo jong en sterk voelde, perste ik er toch nog een sprint uit. Volgens mijn horloge ging ik met 19,1 per uur het laatste stukje naar de finish. Ik kreeg direct wat spullen, waaronder een heus vaantje, in mijn handen gedrukt door de jongste dochter van een kennis. Mijn tijd was met een vroege 51-er niet mijn allerbeste, maar altijd nog bijna een halve minuut beter dan tijdens mijn eerste editie twee jaar daarvoor.

Nadat ik wat had lopen uithijgen zag ik een (naar toen bleek oud-) collega van mijn werk. De goede man was direct na mij gefinisht, iets dat mij volledig ontgaan was. De harde wind maakte dat ik best wel snel afkoelde, dus ik zocht vlot de kleedkamer op. Daar was het naar verhouding weer erg warm en vochtig door het vele douchen en ik begon direct als een otter te zweten. Echt snel die natte hardloopspullen van mijn lijf stropen was er echter niet meer bij, dus ik moest het er maar even mee doen. Ik had geen kans gehad op een tijd onder de 50 minuten onder deze omstandigheden en ik had waarschijnlijk ook niet de juiste vorm om een dergelijk resultaat te bereiken. Wel had ik toch wel weer lekker gelopen, was ik blij dat ik weer een loop aan mijn lijstje had kunnen toevoegen en dus ging ik als een tevreden hardloper huiswaarts.

* De Diem bestaat uit drie delen: Eerste Diem van de Weespertrekvaart tot de spoorbaan, Tweede Diem vanaf de A1 tot het Amsterdam-Rijnkanaal en Derde Diem vanaf het kanaal tot bij Fort Diemerdam.

** YouTube-filmpje Middenmeerloop 2013

Ook gepubliceerd op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports