Nummer 14

Dit verhaal gaat niet over Johan Cruyff, onze verlosser op voetbalgebied. Hoewel hij in zijn tijd als actief speler ongetwijfeld vele rondjes om het veld gerend, gelopen of gehobbeld zal hebben. Ook niet over het “Bachgetal”: 14 wordt dan als de som van de waarde van de letters B+A+C+H (2+1+3+8=14) opgevat. Nee, deze blog is gewijd aan mijn 14e deelname aan de Twiskemolenloop, afgelopen december. Ik had als titel ook ‘Nummer 45’ kunnen gebruiken, zijnde mijn 45ste georganiseerde loop in totaal tot dit moment. Of ‘Nummer 6’ voor de zesde keer dat ik in Landsmeer op de 10 km van start ging. Of ‘Nummer 16’, het getal dat correspondeert met de hoeveelheid trimlopen waarvoor ik nu in totaal op die laatste afstand heb ingeschreven.

Nog 1,5 km te gaan
Nog 1,5 km te gaan (foto Jan Horstman)

Mijn veertiende TML dus. Ik had nog steeds gehoopt de halve marathon te kunnen doen, maar gezien mijn beperkte mogelijkheid tot trainen (1 keer per week in het weekeinde) en met name de moeite die het mij dan soms kostte om vooral de wat langere afstanden zonder pauzes tot een goed einde te brengen, lieten mij inzien dat de 10 km de beste afstand was om te kiezen voor die dag. En zeker niet in de laatste plaats omdat de TML-editie een maand eerder door ongunstige weersomstandigheden met stormachtige wind en een meer dan fikse regenbui, aardig moeizaam was geweest. Hoewel ik het erg jammer vond dat ik in 2015 derhalve geen officiële 21,1 km kon neerzetten, was de veilige keuze voor de 10 km dan ook snel gemaakt. In 2016 moet ik de schade met betrekking tot de halve marathon maar dubbel en dwars goedmaken.

We zijn net gestart
We zijn net gestart (foto Jan Horstman)

Aan recordpogingen dacht ik al helemaal niet. Mijn plan was om net als bij Middenmeerloop en de Olympisch Stadionloop onder de 55 minuten blijven en dus een snelheid van even boven de 11 per uur aan te houden. Ondanks dat het op het Landsmeerse sportpark erg nat was en ik op weg naar de baan om flinke plassen heen moest laveren, zag het weer er goed uit. Wel kwam er kort voor het startschot plotseling een behoorlijk donker wolkendek uit het zuidwesten opdoemen. Even dacht ik dat Pluvius toch weer op het verkeerde moment zijn streken zou gaan vertonen. Maar de donkere lucht verdween gelukkig weer even rap als hij gekomen was. De wind was, zeker vergeleken met de keer daarvoor, alleszins matig te noemen. Ik heb er die dag weinig last van gehad en na die stormloop van een maand eerder valt eigenlijk iedere minder stevige luchtverplaatsing mee. Vooraf wandelde ik even naar het Luyendijkje, net van het sportpark af, om een paar plaatjes te schieten.

Het Twiske: mooi in ieder jaargetijde
Het Twiske: mooi in ieder jaargetijde

Over de loop zelf kan ik redelijk kort zijn. Dat moet ik ook wel, want hij ligt alweer ruim een maand achter mij en ik kan mij niet meer alle details voor de geest halen. Ik geloof daarnaast niet dat er zich heel veel verhalenswaardige gebeurtenissen hebben voorgedaan, die zondagochtend in Het Twiske. Ik was bewust iets meer naar achteren in de klaarstaande groep renners gaan staan dan bij gelegenheden waarbij ik wel zo rap als mogelijk de route wil voltooien. En ik keek na de start heel goed op mijn horloge, teneinde vooral niet te snel te vertrekken. Toch ging de eerste kilometer in 5:08 minuten, wat een snelheid betekende van 11,69 km per uur. Je wordt toch altijd beïnvloed door de renners om je heen, of je nu wilt of niet. En het gaat in het begin uiteraard ook het makkelijkst.

Verder commentaar overbodig
Verder commentaar overbodig (foto Jan Horstman)

Daarna ging het kilometer na kilometer langzaam maar gestaag een beetje bergafwaarts met mijn tempo, getuige de volgende reeks: 5:18 (11,32 km/u), 5:23 (11,15 km/u), 5:25 (11,08 km/u), 5:28 (10,98 km/u) en 5:31 (10,88 km/u). Ik herinner mij direct na de start, op de baan al, een vrouw te hebben zien lopen die in mijn ogen zeer makkelijk en soepel liep en bovendien een snelheid had die ik ook aankon. ‘Daar moet ik bij in de buurt blijven’, dacht dan ook meteen. Dat lukte het eerste stuk aardig en ik liep zelfs iets bij haar weg. Maar al te spoedig, na pak hem beet 2 km, kwam zij weer langszij en over mij heen. Ik bleef echter wel redelijk makkelijk bij de dame in het spoor en hoefde dus niet te lossen. Ik vergat te kijken of de grote runderen in hun gebruikelijke wei, net voorbij het 3 km-punt, stonden. Zo geconcentreerd was ik toch wel bezig met mijn loop. Op het pad langs de Stootersplas, 1 km verder, had ik de vrouw naar ik dacht al achter mij gelaten. Het wateroppervlak van de plas was vergeleken bij de keer daarvoor aardig rustig en vlak te noemen. Er was dus duidelijk veel minder wind dan gebruikelijk vanuit het zuid-westen.

Altijd een gezellige drukte rond de TML
Het is altijd gezellig bij de TML

De drinkpost kwam alweer in zicht en kort daarna het noordelijkste punt van het parcours, dat ongeveer samenvalt met de 5 km-markering. Ik verloor op dit middendeel nog wel steeds iets aan snelheid maar het rennen ging vrij makkelijk. Kilometer 7 ging met 5:29 (10,94 km/u) weer een tikkeltje rapper maar die winst moest ik tijdens de volgende 1000 meter direct weer inleveren getuige mijn 5:35 bij 10.75 per uur. Op deze afstand ondervind ik vaker een terugval of inzinking, hoewel dat volgens mij deze keer niet echt lichamelijk te merken was. Tussen de 5e en 8e kilometer loop je hier altijd een flink stuk langs de Ringvaart die om de Twiskepolder heen ligt en daar heb je meestal de wind van opzij of tegen. Waar ik het bij de editie ervoor erg zwaar kreeg door harde wind en dito regen, kon ik nu in de laatste 2 km’s zelfs weer versnellen. Nummer 9 deed ik in 5:32 en wat volgens mijn Garmin nummertje 10 was, ging zelfs in 5:12 bij 11.54 per uur. Mijn gps zat er weer eens een keer enigszins naast, want op de meet zou ik al 155 meter meer gelopen hebben dan de 10000 die er voor deze loop officieel staan. Het voordeel van deze afwijking (want de Twiskemolenloop heeft voor iedere afstand een gecertificeerd parcours) is dat de snelheid tijdens de laatste meters gedetailleerder wordt vastgelegd. Volgens dat apparaatje zou ik die laatste 155 meters 12.68 per uur zijn gegaan, wat bij een volledige kilometer geleid zou hebben tot een tijd van 4:44 minuten. Ik had nog reserves genoeg.

Overzicht van de AC Waterlandbaan
Overzicht van de AC Waterlandbaan

Dat alles zorgde ervoor dat ik mijn gestelde doel ruimschoots haalde, aangezien ik na 54:45 minuten over de streep ging. Ik had een keurig gemiddelde van 5:24 minuten per km bij 11,13 per uur. En ik was geheel en al droog overgekomen, dat was na de vorige ervaring in het Noord-Hollandse ook best wat waard. Redenen genoeg om tevreden te zijn, een paar bekers gratis thee naar binnen te werken, wat uit te wandelen op de baan, foto’s te maken aldaar en naar huis te bellen met de mededeling dat ik in veilige haven was. Ik kon trouwens het niet nalaten om te kijken naar de tijd die de dame aan wie ik mij in het begin had opgetrokken, zou neerzetten. Het deed mij deugd dat ik haar er ongeveer 1:30 minuten bleek te hebben uitgelopen. Na het omkleden in de altijd gezellige mannenkleedkamer, kon ik voldaan huiswaarts keren en de balans van het hardloopjaar 2015 gaan opmaken. Dit was immers mijn laatste trimloop van het jaar geweest.

Ook gepubliceerd op Looptijden.nl

Een gedachte over “Nummer 14

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports

%d bloggers liken dit: