2018, terugblik op een bewogen jaar

Waar 2017 voor mij het jaar van de grote getallen was (lees mijn verhaal daarover er maar op na), is 2018 het jaar van de heuvels en dalen geworden. Of hoogte- en dieptepunten zo je wilt. Ik zal er hier een aantal kort de revue laten passeren.

Dalen:
Om maar te beginnen met de minder prettige zaken: ik heb meer dan eens te kampen gehad met zwakte, ziekte en misselijkheid. Meer specifiek een paar kleine en iets grotere blessures, één grote (ik moest een spoedblindedarmoperatie ondergaan) en wat griepachtige verschijnselen. Eind januari en begin februari voelde ik mij niet helemaal fris, waardoor ik twee weken niet kon rennen. Door deze lichamelijk malaise moest ik voor de tweede achtereenvolgende keer mijn favoriete trimloop, de Twiskemolenloop, laten schieten. Nadat daaraan voorafgaand de decembereditie van 2017 al door zware sneeuwval aan mijn neus voorbij was gegaan.

Toen ik de boel weer zo’n anderhalve maand op de rit had, sloeg de pech helemaal toe. Nadat ik vanaf de donderdag ervoor al wat lichte buikklachten had, bevond ik mij de woensdag erop ineens bij de spoedeisende hulp in het ziekenhuis en lag ik aan het begin van de avond op de operatietafel omdat mijn ontstoken blindedarm dringend verwijderd moest worden. Hoewel ik achteraf erg blij moet zijn met minimale pijnklachten (zondags had ik nog gewoon de loodzware Circuitrun in Zandvoort kunnen afwerken) en slechts één dag en één nacht in het ziekenhuis, toch kostte mij dit geintje wel weer een kleine drie weken hardloopplezier. En ik kon in die periode niet anders dan de Nescioloop laten varen.

De derde en laatste loop van mijn vaste rijtje (wederom een uit mijn persoonlijke top 5) de Naardense Wallenloop, ging om een gelukkiger reden van mijn programma. Hij viel namelijk precies op de dag dat mijn vrouw en ik 25 jaar getrouwd waren. Hogere prioriteiten hadden hier logischerwijs de overhand. Daarbij was het op die zondag eind mei al erg warm, dus ik kan er niet rouwig om zijn een keer verstek te hebben laten gaan bij deze bijzondere trimloop. Die ik iedereen van harte kan aanbevelen maar dat geheel terzijde.

Al met al heb ik in 2018 tweeëntwintig keer de hardloopschoenen en dito kleding op zolder moeten laten. Vanwege lichamelijke ongemakken dus, exorbitante temperaturen, die feestelijke gebeurtenis in mei en midweekse vakanties waarbij er geen ruimte was voor een hardloopmiddag of ochtend. Bij de gemiddelde afstand van 12,19 km die ik dit jaar heb gelopen, had ik 22 x 12,19 = 283,8 km meer kunnen afleggen. Kunnen afleggen indien ik niet in de lappenmand had gezeten, indien er alleen maar normaal Nederlandse zomertemperaturen waren geweest en als wij niet twee keer naar de Wadden waren afgereisd. 100 procent van de mogelijkheden benutten is echter tot nu toe altijd een utopie gebleken en dat zal ongetwijfeld wel zo blijven.

Vooral in de maand juli wilden mijn ledematen, en één spiergroep in de nabijheid van de achillespees in het bijzonder, niet lekker meewerken om mijn onbedwingbare lust tot hollen te bevredigen. Tot twee keer toe moest ik een duurloop vroegtijdig beëindigen omdat ik niet verder kon of omdat het opnieuw niet goed aanvoelde. Een geluk bij een ongeluk was dat het in die periode echt te warm werd om te rennen, dus dat kwam mij eigenlijk wel goed uit. Pas toen het augustus werd, kon ik weer langzaam opbouwen naar de afstand van de Dam tot Damloop, medio september. Eind september/ begin oktober zat ik wederom even in de lappenmand waardoor ik mij genoodzaakt voelde om bij de eerste Twiskemolenloop van het seizoen te kiezen voor de kortste afstand die mijn hardloopwoordenboek kent, de 5 km.

Heuvels:
Twee hoogtepunten van 2018 waren naast het al genoemde 25-jarig huwelijksfeest zeker ook de kroonjaar-verjaardagen die mijn vrouw en ik mochten vieren. Ik bereikte de zes kruisjes in juni en mijn echtgenote een maand later eentje minder. Samen werden we dus niet minder dan 110 jaar oud.

Op hardloopgebied was er gelukkig ook het een en ander aan toppunten te benoemen. Om te beginnen uiteraard de twee keer dat ik voor een vriendenprijsje gebruik mocht maken van de schier ongeëvenaarde haaskwaliteiten van mijn makker Peter. En ik kreeg er als bonus ook nog eens twee van zijn ongeëvenaard prachtige wedstrijdverslagen bij, die er samen met mijn eigen verhalen voor zorgden dat de Vechtloop in Weesp eind juni en de Middenmeerloop in mijn achtertuin in oktober voor het nageslacht werden vastgelegd.

Bij mijn eerste georganiseerde loop van het jaar zou niet alleen collegablogger Jan voor het eerst sinds lange tijd acte de présence geven, ook heel bijzonder was het feit dat Looptijdenvriend Jaco zijn komst vanuit het verre Zeeland naar Het Twiske had aangekondigd. Ik had last van de wet van de remmende voorsprong, want Jaco was nota bene vroeger op de plaats van handeling dan ik, die vergelijkenderwijs om de hoek woont. Het werd een bijzonder hartelijke en vriendschappelijke ontmoeting die wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar is. En dan bij voorkeur met een groter contingent gelijkgestemden, lees Looptijdenvolgers!

Een ander onbetwistbaar hoogtepunt was voor mij de sublieme, zwijgzame samenwerking met ene Sylvia bij de Geinloop afgelopen mei. Zonder een woord te wisselen tijdens de loop, stuwden wij elkander naar grote hoogten en sleepten wij ieder de ander door de fraai omlijstte maar zware kilometers langs de boorden van dat idyllische riviertje op de grens tussen de provincies Noord-Holland en Utrecht. Ik had in tijden niet zo goed en zo geïnspireerd gepresteerd!

Eind augustus durfde ik door alle kleine blessures de ongelijke ondergrond van de Gooise Heideloop niet aan. In plaats daarvan ging ik twee weken later van start bij de 30 van Amsterdam-Noord, als generale repetitie voor de Dam tot Damloop die weer twee weken daarna zou plaatsvinden. Op die atletiekbaan in Amsterdam-Noord ontmoette ik eindelijk collegablogger Hedwig, met wie ik al langer via de sociale media contact had. Het was leuk om haar eens in levenden lijve te zien en te spreken.

Zeker niet onvermeld mag mijn vijfde halve marathon blijven, waarbij ik voor het allereerst mij liet ondersteunen door muziek. In mijn favoriete Twiske worstelde ik met de muziekapparatuur, de elementen en tijdens het laatste gedeelte uiteraard met de moe en versleten aanvoelende benen. Maar ik kwam, zag en overwon die 21,1 km glansrijk, al was de eindtijd niet om over naar huis te schrijven. Ondanks mijn gevorderde leeftijd had ik het toch maar weer geflikt.

In totaal heb ik 1023,5 km afgelegd in 84 loopjes, waarvan 13 georganiseerde trimlopen. Gemiddeld liep ik dus 12,19 km per keer bij 9,72 km/uur en 6:10 minuten per km. Bij de trimlopen haalde ik 13,07 km gemiddeld, bij 10,09 per uur en 5:57 minuten per km. Had ik die eerder besproken, gemiste 22 hardloopgelegenheden wel allemaal kunnen benutten, dan zou ik het recordaantal van 1023,5 + 283,8 = 1307,3 km hebben kunnen verhapstukken. Dat mocht helaas niet zo zijn maar ik ben wel blij met de verdienstelijke derde plaats na het recordjaar 2017 waarin ik tot 1142 km kwam en 2014 waarin ik bijna 1028 km wegtikte. 2018 was overigens pas het derde jaar waarin ik meer dan 1000 kilometers scoorde.

De Dam tot Damloop was dit jaar hoogte- en dieptepunt tegelijk. Hoogtepunt zoals altijd omdat het gaat om het meest bijzondere hardloopfeest van Nederland. Het dalletje werd in 2018 veroorzaakt door de buitensporige regenval die zorgde voor lage temperaturen en een stortvloed aan ongewenst hemelwater. In 2019 hoop ik mijn 10e en wellicht allerlaatste DtD af te werken

Niet onvermeld mag het heuglijke feit blijven dat ik dit jaar gevraagd ben als gastblogger op RunningPlus.nl. Twee verhalen (Ze hebben hem al! en Loslaten?) heb op die site al gepubliceerd en een volgend relaas staat momenteel in de steigers.

Ik zou 2018 ook ‘het jaar van de buizerd’ kunnen noemen, want heel vaak tijdens mijn trainingslopen zag ik een of meerdere van deze majestueuze roofvogels zich losmaken van een tak en voorbij glijden, regelmatig hinderlijk gevolgd door een kraai. Ook zie ik heden ten dage geregeld een witte reiger, eveneens een fraaie aanblik. En ik herinner mij een hardlooprace op de waterspiegel van een groot aantal meerkoeten. Dat was ook een bijzondere schouwspel met een heel apart geluid.

Afsluitend:
Voor 2019 heb ik niet veel noten op mijn zang. Of het moet zijn dat ik eindeloos veel kan lopen en daarbij steevast kan genieten van de natuur en zijn bewoners. Samenlopen en ontmoetingen met hardloopvrienden en -vriendinnen zijn uiteraard altijd meer dan welkom. Ik wens een ieder die dit leest een bijzonder mooi, gezond en vooral sportief jaar toe met vanzelfsprekend een niet te meten hoeveelheid hardloopplezier!

Startopstelling

5 gedachten over “2018, terugblik op een bewogen jaar

Voeg uw reactie toe

  1. Schitterend jaaroverzicht, Arjan! Het was een eer en genoegen om je afgelopen maart voor het eerst in levende lijve te ontmoeten. Hopelijk krijgen we allebei het komende jaar niet meer fysieke malheur, waardoor we (wellicht nog een keer samen?) weer veel onze grote hobby kunnen beoefenen.

  2. Juist, en voor dat ‘wandeltempo’ kun je mij dan weer inhuren!😉 Wordt het vast heel gezellig met al die bloggers bijeen!

    Complimenten voor je complete jaaroverzicht Arranraja, en dank voor je (te) mooie woorden over mijn haas(t)werk.

    Cheers, Peter

  3. Juist, en voor dat ‘wandeltempo’ kun je mij dan weer inhuren!😉 Wordt het vast heel gezellig met al die bloggers bijeen!

    Complimenten voor je complete jaaroverzicht Arranraja, en dank voor je (te) mooie woorden over mijn haas(t)werk.

    Cheers, Peter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports

%d bloggers liken dit: