In de wolken

Het is doorgaans niet mijn gewoonte om veel woorden vuil te maken aan of diep in te gaan op mijn renmateriaal. Het wordt nu echter toch tijd om een uitzondering op die regel te maken. De reden: ik heb voor een aardige prijs een nieuw paar van mijn favoriete model hardloopschoenen op de kop getikt en ik ben daar heel erg blij mee.

Cumuluswolken boven Duitsland
Cumuluswolken boven Duitsland

Er zijn dingen uit het verleden die je, om bepaalde redenen of stomtoevallig, altijd bijblijven. Er zijn echter veel meer zaken die je vergeet, vooral omdat je nu eenmaal niet alles kunt onthouden. Zo heb ik mij de afgelopen dagen suf lopen piekeren welke schoenen ik in het verleden gebruikte om te rennen. Ik heb niet meer kunnen terughalen dan twee paar Nikes die ik goedkoop had gekocht bij een van de eerste schoenenwarenhuizen in Nederland, die zichzelf vernoemd heeft naar een middelgrote stad in het zuidwesten van Engeland. Deze Nikes leken al aardig op het soort schoeisel dat het merendeel van ons hardlopers heden ten dage draagt. Alleen beschikten ze ongetwijfeld nog niet over de geavanceerde demping die de fabrikanten nu inbouwen. Ook was het uiterlijk een stukje minder flitsend en kleurig dan de schoenen van nu. Het staat mij wel bij dat deze schoenen goed zaten. Voordien zal ik ongetwijfeld vrij algemene sportschoenen, toen meestal ‘gympies’ genoemd, hebben gebruikt. De details van die voetbekleders kan ik mij echter niet meer behoorlijk voor de geest halen, hoe hard ik mijn hersens ook pijnig.

Reeds in het Eurotijdperk heb ik, bij een grote sportzaak die korte tijd in de Kalverstraat in Amsterdam gevestigd was, ooit een redelijk geprijsd paar Reeboks aangeschaft. Alweer wat moderner van uiterlijk maar wel met een zodanig bovenwerk dat het nog mogelijk (en zinvol) was om ze in te spuiten met een waterdicht makende chemische vloeistof. Dat heeft bij de superademende schoenen van nu geen nut meer. Op deze Reeboks heb ik echt heel lang gerend, in de tijd dat ik het hardlopen erbij deed om een beetje in conditie te blijven. Sterker nog, ik heb ze nog steeds en ik neem ze altijd mee naar een trimloop. Als ik mij na afloop in droge kleren steek, trek ik deze schoenen steevast aan voor de tocht huiswaarts. Ze voelen nog immer prettig aan mijn voeten en ik durf er ook nog altijd mee over straat. In geval van nood zou ik zelfs nog op kunnen hollen.

Reeboks - Equation
Reeboks links – Asics Gel Equation rechts

Ruim voor ik mijn basketballschoenen aan de wilgen hing en derhalve ook voor ik mij serieuzer ging wijden aan hardlopen, vond ik het tijd voor een nieuw paar renschoenen. Dus toog ik naar een groot filiaal van één van Nederlands grootste en bekendste ketens van sportspullen en tikte daar in de uitverkoop een stel Asics Gel Equation 2 op de kop. Ik meen voor 70 of 80 Euro en het was in mijn herinnering 2008 of 2009. Die voelden toch een partij lekker aan mijn voeten!! Ik had nog nooit zulke fijne hardloopschoenen gehad. Veel beter dus dan die Nikes en Reeboks. Op slag had ik het idee dat het rennen makkelijker en soepeler ging. Ik heb met deze schoenen aardig wat kilometers gelopen (ik heb 510 km geregistreerd maar daarvoor al meer kilometers erop gemaakt) en inmiddels staan ze al een aantal jaren op stal. Overigens nadat ik er twee keer de grootste trimloop van Nederland op heb uitgelopen. Maar ik heb er aan de onderkant wel een flink aantal kleine schroeven in gedraaid. Een tip die ik vond op internet. Die schroefjes werken als kleine noppen en zouden bij een besneeuwde bodem wat meer grip moeten geven. Ik hoop dus dat ik deze schoenen spoedig weer eens kan aantrekken en ermee op het besneeuwde pad gaan.

Het moet een paar jaar later zijn geweest, ergens in mei of juni 2011, dat ik eens ging kijken wat ze in de uitverkoop hadden bij een kleine hardloopspeciaalzaak in Amsterdam-Watergraafsmeer. Hier verkopen ze alleen ‘echte’ hardloopmerken en volgens hun filosofie beginnen goede schoenen qua prijs pas bij 100 Euro. Maar ook in deze winkel prijzen ze modellen die eruit gaan af en dus haalde de verkoper een paar Asics Gel Cumulus 11 in mijn maat van de plank en uit de doos. Ik had trouwens de Asics die ik al bezat meegenomen en de verkoper zag in een mum van tijd aan de zolen van die schoenen dat ik een ‘neutrale’ loper ben. Die Cumulus 11 zaten wel aardig en ik mocht er zelfs voor de deur van de winkel een stukje mee op straat rennen. Voor het alleszins redelijke bedrag van 75 Euro werden ze mijn eigendom en al spoedig bleek dat ik hiermee absoluut geen miskoop had gedaan. Ik heb nogal brede voorvoeten en die kregen in dit model alle ruimte. Daarbij liepen ze eenvoudigweg prima de luxe. Sterker nog, tot op de dag van vandaag is dit mijn favoriete paar schoenen. Ze waren erbij tijdens mijn eerste Nescioloop en bij de DtD van 2012, toen ik mijn beste tijd aldaar realiseerde. Ook deze renners zijn inmiddels met pensioen, omdat ik er meer dan 1000 km (1202 om precies te zijn) mee heb gehobbeld. Maar ik het dit stel, vooral vanwege het vuil-witte uiterlijk, wel voorbestemd als strandschoenen. Dikke mik dat ik op dit schoeisel de Zandvoort Circuit Run ga tackelen in maart dit jaar.

De kilometervreters
De kilometervreters (1202 en 1269 km)

Weer een jaar verder, we schrijven 2012, was ik mij opnieuw aan het oriënteren op de hardloopschoenenmarkt. Ik ontving inmiddels de digitale nieuwsbrief van de eerder genoemde sportwinkelketen en zag dat ze geregeld voor hun vaste klanten avonden hadden waarbij ze 25 procent korting op alles aanboden. De Cumulus Gel 13 van Asics waren online al vrij schappelijk geprijsd en met nog eens een kwart van dat bedrag eraf kon ik ze voor een vriendenprijsje in huis halen. Op de foto’s zag dit model er met zijn combinatie van zwart en oranje in mijn ogen fraai uit en ze bleken bijna net zo lekker te zitten als hun oudere broertjes met nummertje 11. Weer een schot in de roos op schoenenaankoopgebied derhalve. Ook dit paar heeft er al meer dan 1000 km (1269 volgens Looptijden.nl) opzitten en geniet naast zijn oudere familielid van een welverdiende oude dag. Ze hebben mij wel ondersteund tijdens mijn beste loopprestatie ooit, op de dag dat alles klopte en ik mijn 10 km-training met glans in 49:35 minuten voltooide. Iets dat mijn daarna nooit meer is gelukt. Vanwege de overwegend donkere kleurstelling noem ik dit mijn ‘modderschoenen’. Dus mocht ik mij ooit nog eens laten overhalen om aan een cross mee te doen, dan heb ik de geschikte onderbinders al klaarstaan.

Vaste lezers van mijn blogs weten dat ik al wat jaren aan de Dam tot Damloop deelneem. In 2012 zat er bij het reclamemateriaal dat altijd meekomt met het startnummer, een bon van dagblad Het Parool. Als je een jaarabonnement nam, kreeg je er een cadeaukaart bij ter waarde van 50 Euro van de sportwinkelketen die al prominent figureert in dit relaas. Mijn vrouw is, als geboren en getogen Amsterdamse, altijd al een fan geweest van deze krant. Dus we kwamen een deal overeen: zij een jaarabonnement en ik die cadeaukaart van 50 Euries. Bij de eerstvolgende maal dat die sportzaak met de Engelse mannen(voor)naam weer eens 25 procent extra korting bood, sloeg ik mijn slag. En omdat ik toch 50 Euro extra te besteden had, kon ik wel een keertje extra duur doen en voor het Asics topmodel bij de neutrale schoenen gaan.

En zo kreeg ik een uiterst fraai uitziend paar Gel Nimbus 14 aan de voordeur overhandigd. Helemaal weg was ik van de kleurstelling met zilver, rood en zwart. Met de twee financiële voordeeltjes kostten ze mij minder dan de helft van de adviesprijs, die bij dit model meestal rond de 160 Euro ligt. Ik was korte tijd even helemaal boven Jan. Deze Nimbus is echter toch een iets ander modelletje dan de wat goedkopere Cumulus en het bleek dat ze bij mij toch minder goed zaten. Een beetje te strak om mijn grote voeten en voor het gevoel met een tikje minder prettige demping. Bij afstanden langer dan 10 tot 12 km gingen mijn achillespezen nog weleens protesteren. Dit paradepaardje heeft bij mij daarom lang niet de kilometrage van de twee oudere stapelwolkmodellen gehaald en ze staan eigenlijk al een tijd droog. Toch heb ik er altijd nog 584 km op weggetikt, waaronder een aantal 10 km-trimlopen.

Erg fraaie Nimbus 14
Erg fraaie Nimbus 14

Aan het einde van 2013 startte ik met een nieuwe goede gewoonte. Ik zou het ook een traditie kunnen noemen, dat klinkt helemaal geweldig. Want aan tradities mag je niet komen in ons land. Ik vond het onderhand wel weer eens tijd voor een nieuw paar renschoenen. Toen een online sportwinkel, waarvan ik zeer geregeld de nieuwsbrief in mijn mailbox ontving, de Cumulus 14 tegen gereduceerd tarief beschikbaar had, sloeg ik bliksemsnel toe. Het nieuwe jaar was nog maar nauwelijks begonnen of ik had er wederom een wolkenpaartje bij. Deze keer niet met een opvallend mooie kleurstelling, maar dat kan ook niet altijd. Zeker niet als je kiest voor de uitverkoopjes. Dan ben je afhankelijk van de kleuren die in de voorraad van de winkels overblijven. Bij dit model 14 had ik voor het eerst het idee dat ze misschien wat krapper vielen dan de voorgangers. Ik kan mij herinneren dat ik er meerdere keren mee gewandeld heb, voor ik ze durfde te gaan benutten bij het hardlopen. Gelukkig bleek, toen ik 3 maanden later eenmaal deze stoute schoenen had aangetrokken, dat ze prima om mijn voeten sloten en goed wegliepen. 15 trimlopen werkte ik af op deze sloffen, waaronder 2 keer de Dam tot Dam. Bij mijn laatste twee persoonlijke records (21,1 en 16,1 km gevestigd bij de Twiskemolenloop) liepen ze met mij mee. En ook toen ik in maart 2014 aldaar 5 km in 24:18 minuten afraffelde, deden ze mij bijna over het asfalt vliegen. Ik heb er inmiddels 602 km op getrimd en ik gebruik ze nog volop.

14 en 16 , een prima koppel
14 en 16 , een prima koppel

Dat doe ik in combinatie met het stel dat ik nog geen kalenderjaar later in huis haalde, de Asics Gel Cumulus 16. Bij een kleine maar fijne webshop uit Apeldoorn, kostte dit paar mij maar 74,95 Euro. Nog voor kerst 2014 waren ze mij zonder verzendkosten toegestuurd. De lekker fel groengele tint past prima bij meerdere van mijn hardloopkledingstukken en zorgt ook nog eens voor extra zichtbaarheid bij mindere daglichtomstandigheden. Deze Cumulus-uitgave zat vanaf het begin als gegoten om mijn voeten en ik gebruik hem heel graag. Hoewel ik het altijd zonde vind om met een nieuw paar stappers in de regen of door de modder te lopen, hebben ze ook dat punt hun vuurdoop al ondergaan. Inmiddels zijn wij 340 kilometers verder en hoop ik nog tijdenlang van deze felle jongens te kunnen genieten. Wat mij betreft gaan ze minstens wel tot aan de 1000 km mee.

Een prachtige cumuluswolk
Een fraaie cumuluswolk

En dan bij ik aanbeland bij de reden dat ik dit epistel begon. Jullie zullen het wel begrijpen, het einde van het jaar 2015 naderde en ik kreeg weer enigermate de kriebels. Sowieso kijk ik het hele jaar door goed in de digitale reclamefolders van de webshops die mijn postbus frequenteren. Maar als de december-feestdagen naderen krijg ik het de laatste jaren een beetje te kwaad. Mijn vrouw vindt dat maar niets, want ik heb tenslotte menig paar hardloopschoenen in mijn opslagplaats op zolder staan (‘wanneer gooi je nu eens wat van die schoenen weg?, is een veelgestelde vraag harerzijds’). Ik moet daar niet aan denken, ik heb niet voor niets voor elk paar in mijn bezit een functie bedacht. Nota bene met Kerst had die grote landelijke sportketen weer eens 20% korting (ja, alles wordt minder) op alle artikelen voor zijn vaste klanten. En de Cumulus 17 met een oranje-bordeauxrood kleurenschema waren al een stukje afgeprijsd. De kerstdagen zijn echter altijd vol en druk met verplichte familiebezoeken. Het kwam er daarom niet van om achter het beeldscherm plaats te nemen en de bestelling te plaatsen.

Cumulus 17, mooier dan de echte wolk?
Mooier dan de echte wolk?

Twee dagen later had ik wel de gelegenheid en toen bleek dat die eerder genoemde webshop uit het oosten van het land (met inmiddels een soortement van offline uitvent- en activiteitenpunt in de hoofdstad) een qua prijs wel heel aardige aanbieding had, was mijn bankpas snel getrokken. Diezelfde Cumulus 17 met een op het oog minder fraai kleurenpatroon, waren alleen in mijn maat (46,5 / 12) te verkrijgen voor net onder de 80 Euro. Nog voor het oude jaar werd uitgeknald had ik ze in huis. Omdat onze vaste pakjesbezorger, Meneer Hoeksema, pas rond het avonduur aan de deur stond, was het daglicht allang verdwenen. Dus kon ik mijn nieuwste aanwinst alleen bij kunstlicht aanschouwen. De volgende dag bij daglicht echter, sloeg het aanschouwen om in bewonderen. Wat een prachtig uitziende schoenen !! Een in mijn ogen waarlijk schitterende combinatie van twee van mijn favoriete kleuren, blauw en geel. Met een subtiele overgang van de ene naar de andere kleur. Een lust voor het oog. Ik durf te stellen dat ik nog nimmer zo’n fraai paar schoenen heb bezeten. Pas één keer heb ik dit sprookje een uurtje of wat aan mijn voeten gehad, maar dat was genieten geblazen. Ze voelen aan als pantoffels en dan niet die van de knellende soort. In mijn maat zien schoenen er altijd meer uit als roeiboten of oceaanstomers. Echter niet dit stelletje. Door het prachtige ontwerp lijken ze wel kleiner dan ze in werkelijkheid zijn. Eigenlijk vind ik het zonde om met deze ‘beauties’ naar buiten te stappen, laat staan ermee door regen, weer en wind te gaan rennen. Dat zal ik op den duur heus wel gaan doen, maar ik wacht daar nog even mee. Ik kan gelukkig weer even een jaartje vooruit. Tot het opnieuw begint te kriebelen, uiteraard.

Ook gepubliceerd op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports

%d bloggers liken dit: