Wederom triomf in Het Twiske

Voor mijn 60ste blog had ik eigenlijk een speciaal onderwerp in gedachten. Het volgende verhaal is voor mij ook alleszins bijzonder en krijgt daarom voorrang op hetgeen ik eerst wilde vertellen. Geïnspireerd door alle pr’s op Looptijden van de laatste tijd en vooral ook door mijn eigen pr op de halve marathon een maand eerder, wilde ik nu een poging tot verbetering van mijn tijd op de 10EM gaan ondernemen. Mijn beste prestatie bij een trimloop was de 1:26:56 die ik in 2012 tijdens de Dam tot Damloop realiseerde. Ik had echter tijdens een training al eens 1:26:18 geregistreerd. Mijn doel was dus om in ieder geval rond de 1:26 uit te komen, maar natuurlijk liever nog een tikkie sneller. Op de Afstandmeten-app had ik weer mijn kilometertijden en gemiddelde snelheid berekend om een pr te kunnen lopen: 5:20 minuten per kilometer en 11.25 per uur om op 1:26 te eindigen en 5:15 per km en 11.4 per uur voor een nog wat snellere tijd rond de 1:25.

Het cijferwerk vooraf met behulp van de Afstandcalculator van Afstandmeten.nl
Het cijferwerk vooraf met behulp van de Afstandcalculator van Afstandmeten.nl

Het is, zoals ik in een vorig verhaal al eens schreef, vrijwel altijd mooi en zonnig weer in Het Twiske. Bij mijn jubileum (het was de 10e keer dat ik in het Twiske ging lopen, deze keer) echter niet. De (zater)dag ervoor was het wel echt Twiskeweer: redelijk zacht voor de tijd van het jaar, een zonnetje en niet al te veel wind. Toen ik die avond op de Buienradar keek bij ‘Komende 24-42 uur”, zag het er voor de volgende dag niet goed uit. ’s Morgens zouden er al buien over trekken. Dat beloofde derhalve mijn eerste natte Twiskemolenloop ooit te worden. “Waarom loop je dan niet een kortere afstand, zoals de 10 km” vroeg mijn vrouw. Ik antwoordde dat ik het de volgende morgen nog weleens zou bekijken. Op die zondagmorgen zag het kaartje op Buienradar.nl er al heel anders uit. Het leek, in ieder geval ’s ochtends, toch droog te gaan blijven. En dat klopte. Alleen toen ik net met de auto op weg was naar Landsmeer, zag ik wat spetters op mijn autoruit, verder heb ik geen spat regen bemerkt. Maar het voelde door een snijdende wind wel behoorlijk koud, toen ik het sportpark opliep. Op dezelfde site waar de neerslagkansen te bekijken waren, gaf men voor Landsmeer een gevoelstemperatuur aan die beduidend lager lag dan de thermometerwaarde. Die voorspelling klopte naar mijn gevoel zeker wel. Op de site van de Twiskemolenloop stond na afloop te lezen: “Met 95% kans op regen en windkracht 5 is het eigenlijk een wondertje dat alle lopers op de Twiskemolenloop droog konden finishen.” En dat was, achteraf gezien, zonder meer een terechte constatering.

Vanaf het moment dat ik de atletiekbaan van AC Waterland betrad, keek ik uiteraard traditiegetrouw uit naar semi-virtuele vriend Jan Bakker. Deze was die dag echter in geen velden of wegen te bekennen. Wel zag ik zijn loopmaatje Arthur, Anton de stokoude veelloper en andere bekende gezichten van vooral AV’23 uit Amsterdam. Ook ontwaarde ik een slechtziende vrouw uit Zaandam, van wie ik op de Twiskemolenloopsite een oproep voor een hardloopbuddy had gezien. in het kader van de Running Blind-organisatie. Zij liep met haar begeleider veel harder dan de 6 minuten per km die zij in haar oproep als indicatie van haar tempo had aangegeven. Ik heb ze bij de start gezien en een tijd, steeds verder weglopend, voor mij. Uiteindelijk finishten zij ruim 2 minuten eerder dan ondergetekende. In de gezellig drukke mannenkleedkamer zag ik het bekende gezicht dat ik daar steevast aantref. Hij droeg nu zowaar een lange broek en een jasje. Later had hij dat uitgetrokken. Ik “sprak hem daarop aan” met de mededeling dat ik even dacht dat hij van zijn geloof was gevallen. “Neehoor, hij zou nooit in een lange broek gaan lopen”.

De start van de 16,1 km
De start van de 16,1 km

Ik had nog maar kort de gelegenheid tot inlopen, na eerst nog een stukje te hebben gewandeld. Ik had namelijk het gevoel dat ik nog niet warm genoeg was om direct te gaan rennen. Ik ben met een voor mijn doen redelijk hoge snelheid vertrokken en ik besloot om niet direct gas terug te nemen maar langzaamaan snelheid te minderen om het geplande gemiddelde tempo te bereiken. Direct aan het begin, nog op de atletiekbaan, werd ik, naast door een aantal anderen, ook door een vrouw voorbij gelopen. Ik zal haar “Dame 1” zal noemen. Maar net van de baan af en nog op het sportpark, haalde ik haar alweer in. Mijn eerste kilometer ging in 4:55 minuten, een stukje sneller dan nodig maar mooi als het begin van een buffertje dat mij aan het einde van de rit wellicht zou kunnen helpen mijn doel te bereiken. De volgende kilometer ging in 5:05 en daarna kwamen vier “rondes” van 5:13 of een enkele tel sneller. Ik liep dus onder mijn schema en dat was mooi.

De twee dames
Links Dame 1 en rechts Dame 2

Een andere, jongere vrouw, van nu af “Dame 2” te noemen zag ik een tijdlang voor mij rennen. Ik had het idee dat ik wel naar haar toe zou gaan lopen en dat gevoel klopte aardig. De eerste loper op de vijf minuten later gestarte 10 km kwam langshollen op de gebruikelijke plaats op het parcours, ongeveer ter hoogte van de Schotse Hooglanders die nu weer in hun vertrouwde wei lagen. Het was, opvallend genoeg, een renner met rubber sokken in de trant van de Vibram fivefingers aan zijn voeten. Verder kwamen er nog maar een paar langs voor ik de plaats bereikte waar de routes van de 21 en 16 km en die van de 10 km zich splitsten. Dit was voor mij een indicatie dat er die dag niet zoveel snelle personen meededen en dat de opkomst, ongetwijfeld door het minder gunstige weerbeeld, überhaupt enigszins aan de lage kant lag.

Rond het 5 km-punt haalde ik Dame 2 inderdaad bij en stak ik haar voorbij. Ruim een km verder kwam zij weer over mij heen, als ik het mij goed herinner nu in het gezelschap van Dame 1. Een oudere man met grijze baard had ik vanaf de eerste kilometers langzaam weg zien lopen. Hoewel ik hem nog een hele tijd voor mij zag rennen, heb ik hem niet meer kunnen terughalen. Tussen de 6e en 7e km heb ik Anton, de superoude hardloopveteraan die ik al tijden niet meer had gezien, achterhaald. Even had ik in mijn hoofd om hem aan te spreken maar hij liep zo geconcentreerd en in zichzelf gekeerd dat ik hem voorbij gegaan ben zonder een teken van herkenning. Hij liep in het kielzog van een paar andere halve marathonlopers die ik toen meteen ook maar heb opgeraapt. Ronde 7 ging met 5:21 al wat langzamer.

Op het lange rechte stuk tussen km’s 7 en 9, dat pal tegen de harde en koude wind inging, kon ik weer langzaam naar Dame 1 toelopen. Ik wilde haar, na ik haar had ingelopen, op dat zware stuk nog even uit de wind houden. Ik had namelijk gezien had dan zij bij anderen ook in het slipstream ging lopen, maar zij klampte niet bij mij aan. En dus liep ik door. Daarna bleef zij de rest van het parcours achter mij maar finishte slechts korte tijd later. Vlak voor de bocht naar links, die ons weer terugbracht naar een door bomen beschut gedeelte, had ik het gevoel dat ik bijna niet meer vooruitkwam. Zo ongenadig hard blies die zuidwestenwapper. Eenmaal de bocht om dacht ik dat ik in de luwte terechtgekomen was maar nog bleef het daar vechten om voortgang te boeken. De rondetijden 8 t/m 10 (5:28, 5:32, 5:34) lieten ook duidelijk zien dat de wind veel kracht kostte en derhalve een behoorlijk negatieve invloed op mijn snelheid had.

Parcours van de 16,1 km
Parcours van de 16,1 km

Daarna werd het tussen de bomen van km 9 t/m 12 een stuk rustiger, op een enkel stuk na dat toch weer met de wind op kop genomen moest worden. Op ongeveer 10,5 km kon ik Dame 1 voor de tweede keer inrekenen en achter mij laten. Voor mij zag ik steeds ongeveer dezelfde lopers van wie ik er geen enkele meer kon bijhalen. Hier er daar kwamen er wat “recreatielopers” tegen ons verkeer in lopen. Daar was natuurlijk alle ruimte voor. Op km’s 11 en 12 scoorde ik 5:19 en 5:26, een kleine versnelling dus.

Op ongeveer dezelfde plek als bij mijn halve marathon van een maand eerder, kort na het 12 km-punt, kwamen er ook nu een man en een vrouw over mij heen. Ik had eigenlijk gedacht dat het de twee vrouwen waren die steeds om mij heen liepen maar dat was dus niet het geval. Een paar bochten later kon ik een volgende halve marathonloper inrekenen. Hierna kwam weer het immer, zeker bij harde wind, lastige stukje langs de Ringvaart. Vooral het eerste gedeelte blies de wind ongenadig van opzij en was het hard werken geblazen. Met bijna 13 km al in de benen ging dat niet meer helemaal zo soepel. Ronde 13 duurde voor mij exact 5:28 minuten.

Toen ik dit stuk parcours voor de negende keer had overwonnen (zowel bij de 10, de 16,1 als bij de 21,1 km moet het genomen worden) en rechtsaf kon slaan, op ongeveer 2,5 km van de finish kwam Dame 1 voor de derde keer langszij. Zij bleef even bij mij hangen alsof ze kort wilde uitpuffen en versnelde vervolgens weer. Ik had niet meer de puf om haar te volgen. Toch voltooide ik ronde 14 wel in 5:36 minuten. Vanaf dat moment en kort daarna, toen de wind weer vol getrotseerd moest worden, was het harken geblazen tot aan de finish. Ik dacht op dat moment dat een pr er niet meer in zou zitten omdat ik naar mijn idee veel te veel snelheid verloor. Ik liep deze km (nr. 15) dan ook in 5:52, bij 10,23 per uur, verreweg de langzaamste van de dag. Wel had ik nog genoeg tegenwoordigheid van geest om pet en bril af te zetten toen ik, aan het einde van deze kilometer, fotograaf Jeroen ontwaarde. Ik wilde natuurlijk ervoor zorgen dat ik zo gunstig mogelijk in beeld kwam. Op mijn gezicht waren de ontberingen echter wel duidelijk af te lezen.

Doorploeteren naar de finish
Doorploeteren naar de finish, en dan zien. Het beste is er wel vanaf.

Kort voor het betreden van het enige stukje dat mij niet bevalt bij deze loop, een hazenpaadje langs het fietspad net voor we linksaf langs de huizenrij terug naar de baan gingen, hoorde ik een voorfietser achter mij roepen dat de koploper van de halve eraan kwam. Ik dacht bij mijzelf: “ik ga niet opzij, als hij er hier langs wil heeft hij maar even pech”. Gelukkig kon ik het vervelende stukje verlaten voor hij mij voorbijstak. Alleen was ik even bang dat de voorfietser, die net voorbij de bocht op hem wachtte, mij de doorgang zou blokkeren. Ook die vrees was ongegrond want hij trok net op tijd weer op om de aanstaande winnaar op het laatste stukje naar de eindstreep te begeleiden.

Het hazenpaadje
Het hazenpaadje

Nu werd het tijd om het horlogeschermpje met de gemiddelde km-tijden te laten voor wat het was en te kijken hoever de klok al gevorderd was. Toen ik zag dat deze ergens in de 1:23 stond en ik al bijna op de baan was beland, besefte ik dat er toch nog wat moois te gebeuren stond. Echt versnellen of sprinten ging niet meer maar dat maakte niet uit, Ook al ga ik met 19 per uur op de meet af, op het finishfilmpje ziet het er toch altijd uit alsof ik op mijn dooie gemakkie kom aanjoggen. De officiële wedstrijdklok gaf 1:30 en een beetje aan. Daar moest ik dus 5 minuten van aftrekken omdat hij was gaan lopen op het moment dat de halve marathonners vertrokken waren. Ik zat derhalve op 1:25 en nog wat en ging gewoon onder de 1:26 eindigen. 1:25:25 was mijn tijd om precies te zijn en ik had het, ondanks de lastige omstandigheden, voor de tweede keer achter elkaar geflikt en mijn onofficiële pr met 53 seconden omlaag gebracht. Vergeleken met mijn beste trimlooptijd heb ik er zelfs 1 minuut en 31 seconden van afgesnoept. Ik kon niet anders dan supertevreden en opgetogen zijn over deze prestatie, waarbij ik 5:18 minuten per km en 11,3 km per uur gemiddeld had gerend.

Twiskemolenloop-finishdoek7-12-14

Deze loop is dus de ideale loop om mijn beste tijden te verbeteren en als ik terugkijk op de 10 keer dat ik hier van start ben gegaan, heb ik 5 keer een beste prestatie neergezet. Bij mijn eerste 10 km mijn beste trimlooptijd tot nu toe, bij de debuten op de 5 en 21,1 km sowieso een trimloop-pr en nu twee keer achter elkaar een echte nieuwe best-tijd. Ik kan bijna niet wachten tot 1 februari volgend jaar, want dan mag ik weer een volgende poging wagen. De Twiskemolenloop voor altijd en eeuwig !!!

Tabel met mijn tussentijden
Tabel met mijn tussentijden van de site van Looptijden.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook gepubliceerd op Looptijden.nl

Een gedachte over “Wederom triomf in Het Twiske

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports

%d bloggers liken dit: