Bruggen slaan

De meeste landgenoten kennen waarschijnlijk wel de foto op de voorkant van het regeerakkoord van het huidige kabinet. Ik heb die afbeelding voor de geest staan als een prent met de twee voormannen van de regeringspartijen op de voorgrond en daarachter een brug in aanbouw. Ik begin deze 50ste blog niet met dit te vermelden omdat ik zo enthousiast ben over dat akkoord of over deze regering. In tegendeel zelfs en ze hadden dat pamflet naar mijn mening beter `Gaten slaan` of `Kloven vergroten` kunnen noemen. Nee het gaat mij om de brug die de voorkant van die stapel papieren siert. Mij is overigens gebleken dat de twee eerder genoemde personen helemaal niet zijn afgebeeld op die buitenkant maar dat de bekendste afbeelding in dit verband er een is waarop de beide heren het akkoord aan de wereld presenteren met een de foto van de brug op groot posterformaat op de achtergrond. Dus kan ik gelukkig zonder bezwaar het originele plaatje met de voorkant van het document waarin het akkoord is vastgelegd hier reproduceren:

De theorie en de werkelijkheid
De theorie links en de werkelijkheid rechts (oeps, had andersom gemoeten uiteraard 😉 )

Deze brug is al geplaatst op 15 september 2012 en het werk eraan was nog veel eerder begonnen. Vanwege die werkzaamheden was een van mijn favoriete stukjes hardlooproute langs het kanaal meerdere jaren afgesloten en was ik gedwongen al die tijd om te lopen via een fietspad pal langs de snelweg. Hierover heb ik al verhaald in mijn allereerste blog. Gelukkig is dat fijne stukje langs het water al geruime tijd geleden weer voor het normale verkeer vrijgegeven. Ook daarover heb ik ongetwijfeld weleens melding gemaakt in een van mijn verhalen. De bewuste brug moest over het kanaal worden gelegd om de ontsluiting van de wijk Amsterdam-IJburg aan de oostkant mogelijk te maken. Hij lag er dus al bijna twee jaar maar de route is pas zeer onlangs opengesteld voor het verkeer. Waarom dit zo lang moest duren is mij niet bekend, het zal wel verband houden met het inklinken van de neergelegde dijklichamen aan weerszijden van het stalen gevaarte.

Het stalen gevaarte vanaf de kortste weg richting het kanaal
Het stalen gevaarte vanaf de kortste weg richting het kanaal

De uiteindelijke oplevering van die nieuwe ontsluitingsweg heeft inmiddels veel lokaal gedoe tot gevolg. De afsluiting van een andere, lokale (zij)weg van deze nieuwe hoofdroute zorgt. voor commotie, bezwaarschriften en rechtszaken. Deze al een aantal jaren toegestane, tijdelijke sluiproute naar het vlakbij gelegen winkelcentrum Maxis in Muiden, werd heel veel gebruikt door IJburgers. Deze Amsterdammers, wat lokale bewoners en de Maxis-winkeliers zijn nu kwaad op de gemeente Diemen, die de tijdelijke sluiproute daags na de openstelling van de brug drastisch heeft afgesloten voor alle verkeer, inclusief voetgangers (en dus ook hardlopers).

Wat heeft dit nu allemaal te maken met hardlopen? Die nieuwe weg staat haaks op een van mijn vaste renroutes en via een al bestaande afslag daarop heb ik nu eindelijk meer parcoursmogelijkheden. Een nadeel (de ellenlange afsluiting van dat gekoesterde stukje fietspad langs het kanaal) kan na geduldig wachten soms uiteindelijk uitmonden in een voordeel: een nieuwe looproute met een paar variaties. Met name in het 10 km-segment waren mijn mogelijkheden redelijk beperkt, vooral door de afstanden tussen de bruggen over het kanaal. Nu heb ik dus een nieuw parcours en weer eens een andere brug om te beklimmen.

De al bestaande afslag en oprit
De al bestaande afslag en oprit

Op de dag dat de brug geopend werd, ben ik hem direct per fiets gaan verkennen. En de dag erna, op zaterdag mijn favoriete rendag in het weekeinde, heb ik de redelijk warme omstandigheden getrotseerd en ben ik het traject gaan lopen dat ik al geruime tijd geleden had uitgetekend op Afstandmeten.nl. Het is best wel apart om op een plek waar je al ettelijke keren rechtdoor bent gerend, nu ineens af te slaan naar een fonkelnieuw stukje weg en fietspad. Omdat ik het gewend ben om bruggen te bestijgen en hoogteverschillen te overwinnen, kostte het mij niet veel moeite om ook dit bakbeest te bedwingen.

Beneden aan de Diemense zijde heb ik de mogelijkheid om bij een verkeerslicht linksaf de weg over te steken en daarna via een lus het eerdergenoemde stuk fietspad onder de bomen en langs het kanaal te bereiken. Dat zou bij deze eerste en warme gelegenheid de meest voor de hand liggende keuze zijn geweest. Ik wilde echter ook aan mijn tegelklassement denken. De tegel Amsterdam-IJburg, waarin ik de meeste kilometers maak, heeft precies op dit nieuwe trajectgedeelte zijn zuid-oostgrens. Als ik linksaf de kortste weg naar het kanaal zou zijn gelopen zou ik een luttel kilometertje op de tegel Weesp hebben geregistreerd. Dus koos ik ervoor om de rechtdoor de weg de brug af te volgen, een keuze die mede werd ingegeven door de wolkenpartijen die (gelukkig) op dat uur de hete zon van mij weghield. Er is hier namelijk geen volgroeide boom en dus geen schaduwplekje te bekennen. Als de koperen ploert vrij spel heeft kan hij, op deze volkomen open plek, het asfalt ongenadig en ongelimiteerd verwarmen. Inmiddels ben ik  nog een keer per fiets ernaartoe afgereisd om foto’s voor deze blog te schieten. En ik moet zeggen dat je er, door de verhoogde ligging van de weg, een schitterend panorama van de hele omgeving kunt aanschouwen.

Door de hoge ligging een weids uitzicht
Door de hoge ligging een weids uitzicht

Er is hier trouwens nog iets geks aan de hand, iets dat ik niet helemaal begrijp. Het heeft overigens vrij weinig met hardlopen te maken maar ik moet het toch even kwijt. Met het openen van deze brug en het tegelijkertijd afsluiten van de genoemde sluipweg is de route van de lijnbus van het Amsterdamse GVB, die altijd via die jarenlang tijdelijk gedoogde route het eerder genoemde winkelcentrum aandeed, eveneens veranderd. Deze bus maakt nu uiteraard ook gebruik van de weg over de brug, die overigens Fortdiemerdamweg schijnt te heten, en komt niet meer bij het populaire winkelcomplex. Nu komt het gegeven dat mij voor raadsels stelt. In plaats van de halte bij de ingang van het Maxisterrein is er een geplaatst net over de brug in het totale niemandsland tussen het kanaal en de snelweg A1. Er is zelfs een hele batterij aan fietsrekken geplaatst in de buurt van die dubbele halte (in beide richtingen is opstappen namelijk mogelijk). Het dichtstbijzijnde stukje ‘bewoonde’ wereld is, afgezien van een paar woningen aan de andere kant van het kanaal, dat winkelgebied. En dat is te voet toch al snel een kwartiertje weg. Er gaat toch never-nooit een levende ziel van die halte gebruikmaken, behalve wellicht om over te stappen op een andere buslijn, en het lijkt mij al helemaal een wonder als ook maar iemand zijn of haar fiets daar ter plaatse gaat stallen. Dat doe je volgens mij uitsluitend als je jouw rijwiel wilt laten verschroten. Want een ding heb ik wel geleerd in de loop der jaren: fietsen die op afgelegen plaatsen worden achtergelaten, zijn overgeleverd aan de filistijnen. Die worden geheid verruwineerd. De wegen van de beleidsmakers en planologen zijn nog immer ondoorgrondelijk.

Het fietspad in het niemandsland aan de zuidzijde met rechts een bus op de halte
Het fietspad in het niemandsland aan de zuidzijde met rechts een bus op de halte

Verder weer met mijn renverhaal. Omdat ik de dag ervoor dit stukje van mijn route reeds per fiets had verkend, wist ik al dat er naast het vernieuwde fietspad zomaar een schelpenpad voor de voetgangers was toegevoegd. Dat is pure winst want voorheen was er op dit traject helemaal geen voorziening voor wandelaars en hardlopers. Omdat ik graag ook op wat zachtere ondergronden dan asfalt- of klinkerpaden ren, wilde ik dit fonkelnieuwe spoor direct uitproberen. Daarbij was ik ervan uitgegaan dat de schelpenmassa tot een compact geheel zou zijn platgewalst. Dit bleek echter niet het geval te zijn en het pad was zodanig zacht dat het erop rennen een behoorlijke extra inspanning vergde. Aangezien ik al een aantal kilometers in de benen had, voelde het niet zo lekker aan en bij de eerste gelegenheid die zich voordeed sloeg ik rechtsaf en keerde ik met een klein omweggetje terug naar de volledig verharde wereld.

Rechts van de sloot het verleidelijk ogende schelpenpad
Rechts van de sloot het verleidelijk ogende schelpenpad

Al die tijd ging de zon gelukkig schuil achter de wolken en was de temperatuur draagbaar. Toch was ik blij om dit stuk vlak langs de snelweg te verlaten en af te buigen naar een door bomen omgeven landelijke weg die uitkomt bij het kanaal. Gegarandeerde schaduw dus en langs het kanaal ook nog het door mij inmiddels al vele malen beschreven en bezongen briesje dat altijd verfrissing en verkoeling brengt. In die wind breng ik momenteel voornamelijk mijn hardloopuurtjes door. Meestal zelfs door hetzelfde stuk van bijna 4 km een paar keer heen en weer te lopen. Dat klinkt misschien wat saai maar in deze warme tijd ben ik er maar wat blij mee. Net zoals ik content ben met die nieuwe brug en het bijbehorende stuk hardlooptraject. Van mij mogen ze nog meer bruggen over het kanaal bouwen, zolang ze er maar een fiets- of voetpad bij aanleggen. Dat zal met de brug die ze nu op een steenworp afstand van de Uyllanderbrug, net aan de andere kant van de Muiderbrug aan het voorbereiden zijn, wel niet het geval zijn omdat die bedoeld is om de snelweg te kunnen verbreden. Ik heb overigens ook weer 10 km toegevoegd aan mijn tegeltotaal, waarmee ik in ieder geval voor korte tijd mijzelf op de plaatselijke troon heb kunnen hijsen.

Ook gepubliceerd op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports

%d bloggers liken dit: