Een wereld van verschil

Ik was afgelopen weekeinde toe aan mijn 25ste georganiseerde loop. Nadat ik in september 2010 op het allerlaatste moment gehoor had gegeven aan de oproep op mijn werk om gebruik te maken van één van de overschietende startbewijzen voor de Dam tot Damloop, en zo mijn georganiseerde hardloopcarrière begon, ging ik nu voor de negende keer op een 10 km starten.

Vorig jaar deed ik voor het eerst mee aan de Gaasperplasrun in Amsterdam-Zuidoost. Het was toen eind maart en we hadden de koude winter net verruild voor een vrijwel even koud voorjaar. Op die zaterdagmiddag van de 23ste was het ongeveer 5 graden boven nul met een ijskoude oostenwind. Je kunt er van alles over lezen in mijn blog over die loop.

Hoe anders is het een jaar en bijna 3 maanden later. Omdat hij is toegevoegd aan het rondje Mokum, waarover ik eerder al schreef in mijn verhalen over de Middenmeer- en de Nescioloop, is de Gaasperplasrun dit jaar in juni geprogrammeerd. Dit heeft tot gevolg dat de temperatuur en het weer van een heel ander kaliber zijn en dat het aantal deelnemers is verveelvoudigd. Dat is voor de organisatie extra leuk, omdat deze keer de 20ste editie gehouden werd.

Nu was het vrijwel ideaal hardloopweer met ongeveer 17 graden, wisselende bewolking, af en toe een zonnetje en een prettig koelende wind. En in plaats van het handjevol bikkels dat vorig jaar op de blauwe atletiekbaan in het Bijlmerpark aan de start stonden (77 finishers om precies te zijn), deden er nu 421 lopers mee aan de 5 en 10 km. Zaak derhalve om bij de start tijdig een plekje net achter de snelle wedstrijdlopers in te nemen, teneinde de massa voor te blijven.

Gaasperplasrun parcours 10 km
Gaasperplasrun parcours 10 km

Was het toen een kwestie van meerdere lagen bedekkende hardloopkleding aantrekken en in de kleine kleedkamer zo lang mogelijk wachten met naar buiten gaan, nu volstond een korte broek en een renshirt met korte mouwen. En ondanks de prettig frisse wind waren de omstandigheden buiten prima om warm te lopen op de ruime atletiekfaciliteiten in het Bijlmerpark. Toen zou het water in mijn drinkfles bij wijze van spreken spontaan bevroren zijn, nu was zo’n stukje hol plastic met koele, vloeibare inhoud geen overbodige luxe.

Op weg naar mijn startplek
Op weg naar mijn startplek

Ik had van tevoren bedacht dat ik er een rustige loop van zou gaan maken. Gewoon kalm aan doen, dan breekt het lijntje niet. Dit soort overwegingen kan ik net zo goed achterwege laten want ik houd mij er doorgaans toch niet aan. Ook nu huppelde ik vrolijk mee met de lieden voor mij en om mij heen. Ik keek echter al tijdens de eerste honderd meter op mijn horloge en zag dat ik weer eens veel te hard van stapel aan het lopen was. 12,7 per uur is doodeenvoudig voor mij veel te snel om mee te beginnen. Nog op de baan temperde ik mijn tempo heel bewust enigszins en al spoedig gaf het gps-uurwerk de lagere waarde van 12,3 aan.

We gaan van start
We gaan van start

Aangezien het bewolkt en niet super warm was, nam ik mij al snel voor maar weer eens een poging te wagen om onder de 50 minuten uit te komen. Om zo’n eindtijd te bereiken hoefde ik er alleen maar voor te zorgen om alle kilometertijden net onder de 5 minuten te houden. Dat lukte echter alleen maar de eerste kilometer, daarna zakte ik direct terug naar tijden net boven de 5 minuten. Ik had dus al rap door dat de gedroomde snelle eindtijd er vandaag niet zou komen. Niet zo gek overigens als je bedenkt dat ik al geruime tijd niet meer heb getraind op hogere snelheden. Bij het verlaten van de baan was het, achterom kijkend, leuk om een groot deel van de baan gevuld te zien met de optocht van hardlopers.

Ik wilde wel proberen een beetje in de buurt van die 5 minutengrens te blijven en dat lukte wel aardig. Alleen bij de 6 en 9 km had ik langzamere tijden, de rest zat allemaal keurig onder de 5:10. Gemiddeld zou ik op 5:05 per km uitkomen. Wat betreft mijn plaats in het deelnemersveld liep ik naar schatting de hele wedstrijd achter in de groep die na de echt snelle renners kwam. En de gehele loop werd ik wel eens ingehaald maar haalde ik zelf, tot in de laatste kilometer, ook geregeld mensen in. In totaal wist ik een kleine 200 renners achter mij houden.

Heel veel bijzonders heb ik onderweg niet beleefd. Al vrij snel liep er niemand vlak achter mij en zag ik slechts een bescheiden aantal lopers voor mij rennen. Bij het punt waar de wegen van de 5 en de 10 km- zich scheidden, had ik verwacht veel renners voor mij linksaf de 5 km-route te zien inslaan. Het bleek er welgeteld één te zijn, namelijk een kleine jongen die ik niet zo lang daarvoor langs mij had zien komen. Het plaatselijke kerkje in de buurt Reigersbos, dat wij na 3 km passeerden, luidde overigens speciaal om ons lopers aan te moedigen haar klokken op deze zondagmorgen.

Het hoogtepunt van deze loop kwam in mijn beleving op bijna de helft van het traject. Ik droeg weer mijn oranje WK-shirt met mijn voornaam achterop. Toen ik een groepje deelnemers aan de Gaasperplasrun wandeltocht voorbij snelde, hoorde ik een deelnemer mijn naam roepen. Heel even dacht ik dat het om een bekende ging die mij herkend had, maar toen de hele groep mijn naam scandeerde en mij luid aanmoedigde, had ik door dat ze de tekst op mijn rug hadden gelezen. Ik stak uitvoerig beide armen in de lucht als reactie en als blijk van waardering voor het hart dat mij hier onder de riem gestoken werd. Iets daarvoor liepen nog wat mensen waarvan ik dacht dat zij de voorhoede vormden van die wandelaarsclub. Helemaal op kop liep echter een man met een startnummer dat direct volgde op mijn nummer. Ik had het idee dat deze loper de strijd (tijdelijk) had moeten staken. Dat zou mij niet gaan overkomen.

De Gaasperplas
De Gaasperplas

Bij de drinkpost na ruim 5 km pakte ik een waterspons. Niet dat ik oververhit was maar het leek mij wel een goed idee om hier en daar wat verkoelend vocht aan te kunnen brengen. Ik hield het natte gevalletje stevig vast tot na de finish. Verder gebeurde er zoals gezegd weinig noemenswaardigs. We liepen aan de oostkant van de Gaasperplas langs het terrein van Waternet en gingen daarna linksaf het beboomde gedeelte bij metrostation Gaasperplas in. Hier was een parkgedeelte dat af en toe echt bosachtig aandeed met hoge bomen en dicht struikgewas. Mooi om te zien en prettig om doorheen te hollen. Ooit had op dit deel de Floriade plaatsgevonden. Hoewel ik hier wel vaker was geweest en natuurlijk ook vorig jaar dit parcours had gelopen, kon ik mij de exacte loop van de paden niet precies meer voor de geest halen. Wel wist ik mij te herinneren dat er één of twee stukjes moeten komen waar het pad iets omhoog liep.

De Gaasperplas met de buurt Nellestein op de achtergrond
De Gaasperplas met de buurt Nellestein op de achtergrond

Ik had onderhand zo’n 7/10 van de run voltooid en de benen voelden niet helemaal okselfris meer. Ik kon mijn snelheid echter aardig volhouden en ging zo langzamerhand al richting de eindstreep denken. We liepen het Gaasperpark weer uit en, terug onder de A9 door, retour naar het Bijlmerpark. Toen ik al even dacht de 9 km gepasseerd te zijn en dus bezig aan de laatste ronde, kwam op mijn horloge pas de melding dat het zover was. Dat was een heel kleine mentale tegenvaller. En een in mijn herinnering lastige, kleine omzwerving in het laatste park moest nog komen. Bij lopers die daar over mij heen kwamen kon ik korte tijd nog aanhaken en ik ging zelfs daar een enkeling voorbij.

Een kleine 100 meter voor de ingang van de atletiekbaan, zag ik op mijn klokje dat de inmiddels verstreken tijd nog net onder de 50 minuten zat. Met even aanzetten wilde ik zorgen binnen de minuut daarna over de meet te gaan. Dus zette ik zo goed en zo kwaad als het ging nog een keer aan en kwam ik na 50:53 over de eindstreep. Dat is voorwaar geen slechte tijd. 9 seconden sneller dan mijn tijd op dit parcours vorig jaar en mijn op één-na-snelste bij een georganiseerde loop, na de 50:05 in Het Twiske. Bovendien is dit de op drie-na-snelste tijd op deze afstand ooit door mij geregistreerd. Ik kon dus bepaald niet ontevreden zijn en ging met in mijn tas een tweekleurig vaantje huiswaarts.

Ook gepubliceerd op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports

%d bloggers liken dit: