Helaas even niet ….

Mijn 15e blog had moeten gaan over de 10e georganiseerde loop waaraan ik zou meedoen. En na drie 10km-, drie 15km- en drie 16,1- (DtD)-lopen zou dat volgens plan voor het eerst een halve marathon worden. Het vlakke en landelijke parcours van de Twiskemolenloop in Landsmeer leek mij er ideaal voor en begin december zou het zover zijn. Helaas gooiden een flinke verkoudheid, gevolgd door griep, roet in mijn hardloop-eten maar anders zouden de weersomstandigheden met sneeuw overgaand in ijzel en andere nattigheid er sowieso wel een stokje voor gestoken hebben.

Vlak voor kerst ben ik weer begonnen. De eerste keer liep ik makkelijk 11 km per uur gemiddeld en dacht ik dat ik weinig terugslag in lichamelijke conditie had ondervonden door de griepaanval. De keren daarna ging het wat minder soepel, in die zin dat ik sneller moe werd, dan mijn hartslag in mijn rechterslaap voelde bonzen en af en toe maar even pauzeerde tijdens het hollen om uit te rusten en dat gebons uit het hoofd kwijt te raken. Zo heb ik na de griep toch 6 keer gehold, steeds 10 km of meer en de laatste keer zelfs 16,25 km. Bij die laatste loop heb ik echter 2 keer gepauzeerd, iets wat ik normaal alleen uit voorzorg doe, als ik het bijvoorbeeld te warm vind. Het feit dat ik vanwege die gezondheidsperikelen met een aantal dagen koorts 18 dagen niet gelopen had en de koude weersomstandigheden zullen er ongetwijfeld toch voor gezorgd hebben dat mijn conditie achteruit gegaan was. Een paar uur na de 16,25 km werd mijn linker hamstring, die tijdens de eerste kilometers licht aan het zeuren was, behoorlijk stijf en pijnlijk. Ik heb toen ruim een week last gehad van stijve beenspieren, waarbij vooral de hamstrings gevoelig waren. Van dit soort klachten heb ik anders nooit last.

Het weekeinde na die 16,25 km lag de gevoelstemperatuur ’s zondags met min 15 zo laag dat ik maar verstandig ben geweest en niet ben gaan rennen. De dag ervoor was het iets minder koud en had het gekund maar toen was mijn hoofd ’s morgens weer een beetje aan het protesteren en leek het mij beter een dag later te gaan. Helaas niet dus !!!

Mijn gemiddelde ziekteverzuim moet zo ongeveer één werkweek per jaar zijn en meestal valt die week ergens in december en dus aan het einde van het lange jaar. Wie schetst mijn verbazing toen ik vorig weekeinde, na eerst al een aantal dagen last van een vervelend droge hoest gehad te hebben, opnieuw flink hoge koorts en griep kreeg  Daar had ik even niet op gerekend. Bijna een week later ben ik net zo ongeveer weer hersteld van deze tweede griepaanval binnen anderhalve maand en ga ik weer voorzichtig mijn werkzame leven hervatten.

Mijn schoonvader is al zo ongeveer 100 jaar kader-instructeur in het opleiden van EHBO-ers en hij heeft ook verstand van sport-EHBO. Zijn advies aan mij is geweest om nog een paar weken te wachten met weer gaan hardlopen, zeker nu wij nog in het koude jaargetijde zitten. Anders zou mijn hart het wel eens niet meer kunnen trekken. Ik ben tenslotte de 50 al gepasseerd en derhalve geen jonge knul meer. Nu zou ik eigenwijs kunnen gaan doen en denken dat ik volgend weekeinde best wel weer een eind kan gaan rennen maar ik ga het welgemeende advies zeker opvolgen. Natuurlijk is het inmiddels alweer bijna 3 weken geleden dat ik voor het laatst gelopen heb en dat is voor een hardloopverslaafde al een behoorlijk lange ontwenningsperiode. Maar juist omdat ik nog vele jaren over de wegen en paden hoop te draven en al rennend van de buitenlucht hoop te genieten, moet ik nu nog even pas op de plaats maken. En dat betekent dus ook dit weekeinde helaas geen Twiskemolenloop voor mij.

Ik lees vaker berichten op deze site van hardlopers die toch aan een loop gaan meedoen terwijl ze zich eigenlijk grieperig voelen of nog niet hersteld zijn van ziekte. Aan iedereen die, vooral degenen die zoals ik niet meer helemaal piep zijn, wil ik het advies van mijn schoonvader doorgeven. Als je net hersteld ben van een griep, kan een inspanning als hardlopen al snel een te grote inspanning blijken te zijn. En ik loop graag op plekken waar het rustig of stil is maar ik wil daar niet levenloos gevonden worden.

Na deze ernstige woorden wil ik iedereen alsnog een heel gezond en sportief hardloopjaar toewensen en hoop ik dat ik weer veel leuke en interessante verslagen mag lezen.

Oorspronkelijk gepubliceerd op 2 februari 2013 op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports