Gaasperplasrun: prettige, kleine loop

Deze loop had ik, evenals de Twiskemolenloop, al geruime tijd in het vizier. Dichtbij huis, kleinschalig en een parcours in een parkachtige, voor mij zeer bekende omgeving omdat ik er ooit vlakbij in de buurt heb gewoond. Tot nu toe was het er nog niet van gekomen omdat deze loop iets te vroeg in de ochtend van start ging en omdat hij vaak op een voor mij ongunstige datum op de kalender stond. 2,5 weken geleden was ik wel in de gelegenheid en behalve een aanpassing in het traject, had de organiserende vereniging AV Feniks heel prettig ook de aanvangstijd een paar uur opgeschoven.Een bijkomend voordeel bij kleine(ere) lopen is dat ze nogal weleens vriendelijk geprijsd zijn, deze ook, en dus schreef ik mij van te voren al in.

Het leek erop dat ik met die voorinschrijfactie mijn geld had weggegooid want op de dag van handeling hadden wij thuis problemen met onze riolering en zou ik vrijwel zeker in huis moeten blijven om de ontstoppingsdienst te ontvangen. Gelukkig kon ik toch afreizen naar het Bijlmerpark waar AV Feniks sinds enige tijd beschikt over een prachtige, in blauw uitgevoerde,atletiekbaan. In de week voorafgaand aan de loop had ik de startplaats van handeling al verkend. Ik kende het Bijlmerpark heel goed uit de tijd dat ik er in de buurt woonde maar ik had de plek gemeden sinds men een paar jaar geleden het hele park had kaalgeslagen. Het was namelijk een prachtig klein stadsbos toen ik er nog regelmatig en graag doorheen fietste. Met afschuw had ik in de plaatselijke pers op een gegeven moment gelezen dat al het groen was gerooid en dat de hele zone opnieuw zou worden ingericht volgens een plan van de één of andere vooruitstrevende groen-architecte. Vanuit de auto had ik de kaalslag wel al met een half oog waargenomen maar echt ter plaatse de verwoesting in ogenschouw nemen was er nog niet van gekomen.

Voor je passie moet je echter van alles opzij zetten en ik wilde graag deze loop op mijn lijstje kunnen zetten. Dus stond ik op die ijskoude zaterdag eind maart met een handvol mensen aan de start voor 10 km door het Bijlmerpark en het aangrenzende Gaasperpark. Vrijwel alle mannen bleven zo lang mogelijk in de warme kleedkamer tot vlak voor de start, de vrouwen ongetwijfeld ook. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Een paar jaar geleden hield de 10 km-loop twee rondjes om de Gaasperplas in maar met de ingebruikneming van de eigen accommodatie in het Bijlmerpark heeft de organisatie het parcours aangepast en er één grote ronde van gemaakt, waarbij ook een stukje door de wijk Reigersbos loopt. Dat handjevol mensen bleek later een 77-tal lopers en loopsters te zijn, verdeeld over de 5- en de 10 km-loop. De kou werd vooral veroorzaakt door de snijdende oostenwind en daar hadden we in het eerste gedeelte, toen we in het kale en open Bijlmerpark de sportvelden moesten ronden, de meeste last van. Toen we eenmaal onder de Gaasperdammerweg door waren gelopen en we in het wel met bomen gezegende Gaasperpark terecht kwamen was de wind en dus de kou veel minder voelbaar.

Zoals gebruikelijk was ik te snel gestart maar dat had ik al in de eerste paar honderd meter op de baan in de gaten en dus matigde ik mijn tempo enigszins. Ik was namelijk pas weer een ruime maand in training en ik wilde vooral een prettige loop lopen en niet proberen mijn pr te verbeteren. Dat laatste zat er ook helemaal niet in en een poging in die richting zou dus zinloos zijn. Wel zat ik in de eerste kilometer op een snelheid van tegen de 12 km per uur maar in de km’s daarna liep ik rond de 11,5 of iets daaronder. Met het kleine aantal deelnemers was het ook al snel rustiger geworden om mij heen en had ik alle ruimte om prettig te rennen. Minder prettig was het feit dat op een gegeven moment één van mijn veters half los ging zitten. Dat was mij nog nooit eerder tijdens een wedstrijd overkomen en het is ook iets dat je niet wilt, moeten stoppen en degenen die achter jou lopen en die je in een aantal gevallen eerder gepasseerd bent weer over jou heen laten komen. Tussen de 4 en 5 km moest ik echter wel halt houden want de veter was nu helemaal los en alleen al het idee dat je erover kunt struikelen is heel onprettig. Stoppen dus maar en zo snel als mogelijk het touwtje weer vaststrikken. Dat zal mij in de toekomst niet zo snel meer overkomen. Natuurlijk passeerden een paar “achterblijvers” mij en moest ik mijzelf weer vlug in gang trekken. Ik had nu degenen die mij zojuist gepasseerd waren als richtpunt. Het duurde echter wel een paar kilometers voor ik weer één van de passanten kon inrekenen. En dit ondanks het feit dat mijn tijden over de kilometers 5 en 6 naar beneden waren gezakt, richting de 5,30 minuten.

Inmiddels hadden wij de Gaasperplas al driekwart gerond en waren we in het noordelijk deel van het Gaasperpark beland, het dichtst bij metrostation Gaasperplas dat tevens eindpunt van de gelijknamige metrolijn is. Een andere onverlaat, die het had gewaagd mij tijdens mijn veterstrikpauze voorbij te steken, was nu ook binnen mijn bereik gekomen. Op een omhooglopend stukje zette ik zoals gebruikelijk aan en gaf ik hem waarschijnlijk ten tweeden male het nakijken. Dit was echter een gewiekste loper want waar het te volgen fiets- en wandelpad even later een haakse bocht naar links maakte, sneed hij de winkelhaak af door rechtdoor over het gras te gaan. Als lieden er dergelijke praktijken op na willen houden, moeten ze dat maar vooral doen maar ik ga daar niet in mee. Het gevolg was wel dat deze loper weer een voorsprong op mij kon nemen die ik in de resterende kilometers niet meer kon goedmaken. Soms kent het leven van een hardloper moeilijke momenten . Ik richtte mij dus maar op één van de drie dames die ik al geruime tijd voor mij had zien hollen. Gestaag liep ik op haar in en deze en de vorige (vergeefse) inhaalrace zorgden ervoor dat ik ineens een kilometertijd van onder de 5 minuten wist te produceren. Al snel, met nog een slordige 1,75 km te gaan, had ik haar te pakken.

Zo’n geslaagde inhaalmanoeuvre is altijd goed voor het moreel en dus ging ik vol goede moed de eindfase van de race in. Net weer het Bijlmerpark in rennend, kwam de loper die ik in het beschutte deel van het Gaasperpark ergens tussen de 6 en 7 km voorbij was gegaan, toch weer langs mij heen. Ik probeerde wel in zijn kielzog te blijven maar moest het antwoord op zijn hernieuwde demarrage schuldig blijven. En zo bleven ook de afsteker en de twee vrouwen die iets verder voor mij liepen buiten mijn bereik. Deze twee dames bleken later de nummers 1 en 2 van de eindklassering te zijn, dus als ik een vrouw was geweest zou ik op een keurige 3e plaats beslag hebben gelegd. Zo’n conclusie slaat natuurlijk nergens op, want ik ben geen vrouw maar het idee om tot de top 3 te behoren vind ik wel leuk. Vlak voor ik weer op de baan kwam om de laatste meters met zoveel mogelijk snelheid af te leggen (want echt sprinten kon ik het niet meer noemen) zat er ineens nog een venijnig klein hellinkje in het pad waarmee ik het na bijna 10 km best nog even moeilijk had. Toch overwon ik die kleine puist en kwam ik met een eindtijd laag in de 51 minuten over de finish. Met de 15 seconden tijdaftrek die ik mijzelf vanwege het veterstrikken toestond, kwam ik zelfs op een paar seconden boven de 0.51 uit. Voorwaar geen slechte prestatie voor een niet-voltrainde vijftiger onder deze koude weersomstandigheden. Na een paar rondjes uitwandelen op de verder vrijwel verlaten baan, kon ik met een tevreden gevoel weer de warme kleedkamer opzoeken. En met flink wat lagen droge kleding aan, begaf ik mij op de barre tocht naar huis.

Oorspronkelijk gepubliceerd op 9 april 2013 op Looptijden.nl

Een gedachte over “Gaasperplasrun: prettige, kleine loop

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports