Fraaie natuur, prachtig weer, fijn parcours

De Twiskemolenloop stond al langer op mijn verlanglijstje maar het was er nog niet van gekomen om daadwerkelijk naar Landsmeer af te reizen. Deze loop voert in zijn geheel over fietspaden (dus autovrij !!!) in het natuurgebied Het Twiske onder de rook van Amsterdam. Ik wist dat het daar mooi moest zijn maar ik had er nog nooit een voet in gezet. De plaatselijke atletiekvereniging (AC Waterland) organiseert deze loop dit jaar al voor de 38e keer en voor het luttele bedrag van € 6,- bij voor- en € 7,- bij na-inschrijving kun je kiezen uit de afstanden 3, 5, 10, 16.1 en 21.1 km. Je kunt ook voor € 18,- of € 21,- een passe-partout voor 3 lopen kopen en dan krijg je op vertoon ervan na afloop van de laatste loop ook nog een dry-fit herinneringsshirt. Daarvoor hoef je niet eens alle drie de lopen daadwerkelijk mee te doen. De loop wordt tussen september en maart altijd 4 of 5 keer gehouden.

Beducht voor mogelijk slecht weer op de wedstrijddag (ik houd niet van het lopen in de regen) had ik besloten het eerst een keer met een losse na-inschrijving te proberen als het op de bewuste zondag behoorlijk weer zou zijn. Het was die ochtend prachtig zonnig en dus toog ik met de voiture naar de gemeente die via de Ring Amsterdam heel makkelijk bereikbaar is. Ik kon in een straat vlakbij het sportpark parkeren en wandelde via een mooi fietspad naar de atletiekclub. Daar heerste al een gezellige drukte maar voor de na-inschrijvingsbalie stond slechts een kleine rij. Omdat ik thuis al het verplichte inschrijfformulier had afgedrukt en ingevuld had ik mijn startnummer voor de 10 km snel te pakken. De week ervoor had ik 21.1 km verhapstukt, dus het leek mij wel verstandig om deze keer niet voor de één van de langste afstanden te kiezen.Na enig zoeken vond ik de mannenkleedkamer waar ik het nummer opspeldde en mijn wedstrijdschoenen aantrok. Er was daarna nog ruim de tijd om op het mooie sportpark tussen de plassen door laverend wat warm te lopen. Het had de avond en nacht ervoor namelijk wel geregend.

Eerst vertrokken de 21.1 km-lopers, daarna de 16.1-klanten en weer 5 minuten later ging het, zoals gebruikelijk grootste, deelnemerspak van de 10 km van start. Ik zag later thuis bij het uploaden van de gegevens van mijn horloge dat wij op datum 11-11-12 om 11.11 uur vertrokken waren. Het bleken geen ongelukscijfers te zijn, integendeel. Direct na de start moesten we eerst één en een kwart ronde op de wat verlopen gravelbaan afleggen en daarna gingen we via een fietspad langs een rijtje huizen richting Het Twiske. Voor de start zag ik een vrouw staan, waarvan ik het gezicht meende te herkennen. Ik wist alleen niet direct waarvan. Een mens ziet een hoop verschillende gezichten in zijn leven. Op de rugzijde van haar shirt herkende ik al snel de naam en het embleem van de atletiekvereniging waar ik aan het begin van dit jaar een clinic had gevolgd. Daar had ik haar dus eerder gezien.

Zij stond voor mij bij de start en was ook sneller weg dan ik. Eenmaal in het natuurgebied aangeland zag ik haar een eindje voor mij lopen. Op mijn gps-horloge kijkend, ontdekte ik al gauw dat ik met een tempo van 12.7 per uur zeer voortvarend gestart was. Dat tempo was eigenlijk te hoog voor mij om de hele loop vol te houden maar ik bedacht dat ik wel zou zien waar het schip ging stranden. De genoemde vrouw voor mij was een mooi richtpunt en na een paar kilometer zag ik de afstand tussen ons al kleiner worden. Ik was ervan overtuigd dat ik haar wel zou achterhalen. Ondanks het niet zeer grote aantal van 225 deelnemers en de ruime paden was er toch een onverlaat die na het inhalen tot tweemaal toe vlak voor mij moest gaan lopen. Een duidelijk uitgesproken ‘Hallo, er is hier ruimte genoeg hoor !!!’ mocht bij deze loper niet baten. Hij reageerde helemaal niet en dus zette ik maar even een versnelling in om dit ergernis-opwekkende heerschap af te schudden. Ik was hier tenslotte om lekker lopend te genieten van de mooie omgeving en van het dito weer.

Op ongeveer de helft van de loop begon mijn snelheid wat terug te zakken en ik had al snel in de gaten, ook omdat de afstand tussen ons weer groter werd, dat ik toch niet voorbij mijn mikpunt zou geraken op deze dag. Als nieuw doel bedacht ik dan maar om in ieder geval boven de 12 per uur te blijven lopen en zo te proberen om misschien wel net met een eindtijd onder de 50 minuten te finishen. De ruimte-misgunner van eerder kwam mij rond kilometer 7 ook weer voorbij maar deze keer bezorgde hij mij geen last. Die last had ik even later wel van een andere loper. Ook hij passeerde mij en ging schuin links van mij in mijn vaarwater lopen. Deze persoon was gelukkig wel gevoelig voor mijn opmerkingen over de zee aan ruimte die er voor ons beschikbaar was en hij excuseerde zich met de opmerking dat hij het niet in de gaten had gehad. Hij was dus duidelijk in de bekende lopersroes verzeild geraakt. Rond diezelfde tijd was een andere loper, die ongeveer hetzelfde tempo liep, even gestopt vanwege een ongemak aan één van zijn benen. Ik passeerde hem daardoor natuurlijk maar al snel had hij mij weer ingehaald. Samen liepen wij een paar kilometers op, zoals is te zien is op één van de foto´s bij deze blog. De dame die ik had willen inhalen of bijbenen was inmiddels min of meer uit het zicht verdwenen omdat zij een constant en voor mij te hoog tempo wel wist vol te houden.

Door een paar versnellinkjes op één van de vele bruggetjes in het parcours (Het Twiske is niet voor niets onderdeel van de regio Het Waterland) wist ik mijn metgezel van de laatste kilometers nog te lossen en via hetzelfde fietspad als op de heenweg ging het terug naar de atletiekbaan. Ik had erop gerekend dat bij het binnenkomen op het atletiekterrein direct linksaf de finish zou zijn. Omdat mijn horloge aangaf dat ik nog onder de 50 minuten zat, zette ik op een gegeven moment aan voor mijn eindsprint (nou ja, ik probeerde mijn tempo zo goed mogelijk te verhogen). Bij binnenkomst bleek echter dat er nog bijna een volle ronde over de baan moest worden gelopen, dus mijn eindsprint viel halverwege die baan een beetje stil. Nog steeds was ik niet over de magische grens van 50 minuten, dus ik zette nog één keer aan. Mijn gps, die eerder bij het 5 km-punt 4.88 km aangaf, liet nu vlak voor de finish een nieuwe rondetijd en dus de grens van 10 km zien. Hierdoor raakte ik een beetje in de war en wist ik niet precies meer of het nu zou gaan lukken om onder de 50 minuten te blijven. Na het finishen en het indrukken van de stop-knop, bleek dat net niet het geval te zijn, ik was er een paar seconden boven gebleven. In eerste instantie was ik daar een beetje teleurgesteld over maar al snel besefte ik dat dit mijn snelste tijd tijdens een georganiseerde loop en de één-na-snelste tijd ooit door mij gelopen was. Ook was dit voor het eerst een loop waarbij ik, wat betreft het gemiddelde tempo, in zijn geheel boven de 12 km per uur gelopen had.

Tijdens het nahijgen en het legen van mijn meegenomen waterfles maakte zich dan ook een zeer goed gevoel van mij meester. Deze Twiskemolenloop was, mede door het prachtig zonnige weer en de kleinschaligheid, nog mooier en prettiger dan ik mij had voorgesteld. Als een tevreden mens keerde ik dan ook huiswaarts en besloot ik mijn eerdere vage voornemen om hier op korte termijn terug te komen en dan deel te nemen aan de halve marathon, voor mijzelf als vastomlijnd plan vast te leggen. Daartoe wil ik het passe-partout aanschaffen en aan de drie resterende lopen van dit seizoen mee gaan doen. Mijn opzet is, indien de weersomstandigheden goed genoeg zijn, bij de eerstvolgende loop in december de 21.1 km te gaan doen. Een kleinschalige loop als deze met een vlak parcours in de natuur lijkt mij het meest geschikt voor zo’n eerste poging.

Klik vooral ook door naar de AC Waterlandsite om de daar verzamelde fotoseries te aanschouwen. Dan kun je zien dat deze loop wat betreft de plaats van handeling meer dan de moeite waard is.

Oorspronkelijk gepubliceerd op 18 november 2012 op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports