Wat een week !!!

Vorig weekeinde heb ik weer eens een poging gewaagd om mijn mooiste 16,1 km-parcours met succes te voltooien. Ik was daar tot nu toe (twee keer) niet in geslaagd omdat een beenspier onderweg (de 1e keer na 14,24 km, de 2e poging na 15,5 km) aangaf dat ik het verder zelf maar moest uitzoeken. Beide keren was het waarschijnlijk een combinatie van te weinig rust na een vorige flinke duurloop, een iets te groot enthousiasme om weer een lange loop te doen en het niet helemaal 100 procent fit zijn. Beide keren droeg ik ook een paar schoenen dat ik nog aan het inlopen was.

Hoewel ik absoluut niet bijgelovig ben, zorgde ik er deze keer wel voor dat ik ingelopen schoenen droeg en heb ik de route nu “tegen de klok in” gelopen, dus precies in omgekeerde richting ten opzichte van de vorige 2 pogingen. Dat “3 keer” toch echt wel “scheepsrecht” is, bleek wel uit het feit dat er toch weer iets misging bij deze 3e poging. Na 2,5 km kwam ik erachter dat ik 500 meter daarvoor onbedoeld mijn gps-horloge had gestopt bij een onhandige poging om mijn afzakkende loopbroek wat op te trekken. Een tijdelijke technische storing dus, maar wel één die zowel mijn tijdwaarneming als mijn afstandsmeting in de war schopte. Ik heb snel mijn horloge weer geactiveerd en ik ben voor de zekerheid aan het einde van de route nog een stukje “omgelopen” om er zeker van te zijn dat ik de gewenste 16,1 km wel zou volmaken.

Het lopen ging verder prima en thuis kon ik, met behulp van Garmin Trainingcenter en Google Earth de niet geklokte tijd en afstand alsnog achterhalen. Het bleek dat ik 16,77 km had gelopen in 1:29:07 en dat ik de 16,1 km had afgelegd in 1:26:18, een nieuw persoonlijk record. en meer dan een minuut sneller dan mijn vorige tijd !!!

Door schade en schande wijs geworden, was ik daarna gaan twijfelen of ik mijn gebruikelijke midweekse loopje wel zou doen. Het was dat weekeinde een flinke inspanning geweest en ik had, zoals ik hiervoor heb beschreven, al eens eerder de prijs betaald voor mijn overmoedigheid. Uiteindelijk won de zin om te lopen het toch van de voorzichtigheid. Vanwege de weersverwachtingen ging ik zelfs een dag eerder dan gebruikelijk en het plan om dan maar een korte loop van 5,5 of 7 km te doen i.p.v. de normale 10 km werd door mij toch al snel afgeserveerd.

Zodoende ging ik op mijn nieuwste, nog niet geheel ingelopen, schoenen en met een paar spotgoedkope compressiekousen van Lidl aan de voeten op pad bij qua temperatuur perfecte hardloopomstandigheden. Ik had al direct een lekker tempo te pakken, hoewel 05:16 minuten over de eerste kilometer niet supersnel te noemen is. De benen voelden in ieder geval goed en dat bleek al spoedig want de 2e km ging in precies 5 minuten en de volgende 5 kilometers daarna waren allemaal onder de 5 minuten. Mijn gemiddelde uursnelheid zat dan ook al rap op 12 km. Aan het gezicht van een mij passerende fietser kon ik zien dat zij ook van mening was dat ik behoorlijk snel bezig was. Dat inzicht werd bevestigd toen wij, na weer op hetzelfde punt samengekomen te zijn, een klein klimmetje moesten nemen. Ik versnelde daar zoals gebruikelijk en de fietsster kom mij maar met moeite passeren. “Dat is geen misselijk tempo” voegde zij mij in het voorbijgaan toe. Van dergelijke reacties van voorbijgangers krijg je natuurlijk vleugels maar ik geloof dat ik die al eerder had aangemeten gekregen.

Gedachten als “veel harder dan dit kan ik toch niet lopen” en “hoe lang houd ik het nog vol in dit tempo?” schoten echter ook door mijn hoofd. “Maar even volhouden tot het 5 km-punt” en daarna versnellend op een enigszins omhooglopend stuk weg: “als ik bovenaan ben ga ik vanzelf wel langzamer”. Dat was echter niet het geval en mijn gemiddelde snelheid ging zelfs nog wat omhoog naar 12.1 km per uur. Van 7 naar 8 km ging even in 5:02 minuten maar daarna dook ik gewoon weer onder de 5 minuten per kilometer. Mij nog steeds afvragend of ik dit moordende tempo wel kon volhouden, begon ik toch ook te denken aan een eindtijd onder de 50 minuten. Toen ik na 9 km nog steeds boven de 12 km per uur liep, heb ik alles op alles gezet en, naar later bleek, zelfs mijn snelste kilometertijd van die dag en ooit tijdens een duurloop neergezet: 4:43 minuten. De eindtijd van 49:31 was bijna een minuut onder mijn persoonlijk record en ik ben er heel trots op dat ik de 50-minutengrens doorbroken heb. En dat nog wel op niet geheel ingelopen schoenen en gloednieuwe kousen.

Toch weer enigszins overmoedig geraakt door deze twee nieuwe pr’s, besloot ik het afgelopen weekeinde nogmaals te proberen om 21,1 km in één keer te lopen. Een eerdere poging was na 16,1 km gestrand door volkomen verzuurde benen. Een groot deel (18 km) van dit parcours had ik wel al eens met redelijk gemak afgelegd maar de 21,1 had ik nog niet gehaald. Een groot voordeel van mijn uitgestippelde halve marathon-traject is dat ik het op bepaalde punten kan aanpassen naar een kortere loop van 19,1, 16,1, 13 of 11,5 km.

Dat heb ik deze keer moeten doen want tijdens de 7e kilometer kreeg ik het gevoel dat mijn beenspieren de hele 21,1 km niet zouden trekken op die dag. Dus boog ik de loop om naar 16,1 km ofwel 10 Engelse mijlen. Ondanks het gevoel in de benen liep ik op dat moment ongeveer 11 km per uur gemiddeld en dat tempo kon ik gelukkig tot het einde toe volhouden. Ook gingen de spieren niet noemenswaardig tegenstribbelen en, blijkens de kilometertijden, kon ik het tempo zelfs nog wat omhoog schroeven met kilometers van de rond de 5:15 minuten. Een mooie tijd van net onder de 1:27 uur was mijn deel, maar zo’n 50 seconden boven mijn pr van het weekeinde daarvoor. En ik had die tijd behaald op voor 98 procent hetzelfde traject als ik aan het begin van deze blog heb genoemd, het traject waarop ik tot twee keer toe de strijd voortijdig had moeten staken vanwege blessures.

Drie superprestaties in 8 dagen tijd, wat wil een als langzaam bekend staande man van boven de 50 nog meer? Behalve high-fives van tegemoetfietsende scholieres of studentes natuurlijk  🙂 🙂 🙂

Oorspronkelijk gepubliceerd op 11 juni 2012 op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports