Teruggefloten door mijn eigen lichaam

Heel lang was hardlopen voor mij een temperatuurgebonden activiteit (niet lopen onder de 10 en niet boven de 20 graden) en ik liep nooit veel langer dan ongeveer 30 tot 40 minuten. Het liefst liep ik in het bos op niet te harde paden en ik liep altijd in een rustig tempo. Ook liep ik soms tijden helemaal niet, als het zo uitkwam of liever gezegd, als het niet uitkwam.

Pas een paar jaar geleden ging ik wat grotere afstanden afleggen maar nog geen 2,5 jaar terug wist ik zeker dat 10 tot 12 kilometer voor mij de limiet was en zei ik dat ik nooit een afstand als bijvoorbeeld die van de Dam tot Damloop zou voltooien. Inmiddels heb ik dat aan evenement al twee keer deelgenomen en kan ik bijna niet wachten tot de volgende editie. In totaal heb ik de 16,1 km al 6 keer gelopen en heb ik menige duurloop tussen de 10 en de 15 km gedaan. Begin dit jaar heb ik zelfs een keer een route van 18 km voltooid en dat ging eigenlijk best makkelijk.

Het voordeel van afstanden van boven de 10 km is dat je weet dat je ze in een bescheiden tempo moet afleggen en dat je daardoor meer de gelegenheid hebt om te genieten van het feit dat je loopt en van wat je onderweg ziet of tegenkomt.

Na de beperkingen van de koude winterperiode en van een verkoudheid en griep mijnerzijds, heb ik deze maand de renschoenen weer eens flink getest.
Omdat het zulk prachtig weer was, heb ik onlangs zelfs een dag vrij genomen om lekker een heel eind te gaan lopen en om mijn lengterecord van 18 km te verbreken. Ik had een mooie route uitgestippeld van 21.1 km, een halve marathon dus.

Het weekeinde ervoor merkte ik echter al dat mijn benen wat stijf aanvoelden en dat er hier en daar kleine pijntjes voelbaar werden. Gelukkig verdwenen die toen ik goed was warmgelopen. In totaal heb ik toen zelfs, in verschillende tempo’s en met tussenpozen, 15 km verstouwd.

Op naar die 21.1 km dus !! ’s morgens heb ik bij wijze van opwarming eerst in vol hardloopornaat naar het plaatselijke winkelcentrum gewandeld om wat boodschappen te doen en daarna zo snel mogelijk de paden op en de lanen in. Ook die morgen voelden mijn benen toch wat stijfjes aan, maar dat zou ik er al gauw uitlopen, dacht ik. Mijn plan was om deze loop met dezelfde gemiddelde snelheid als de geslaagde 18 km van eerder dit jaar af te leggen. Zo’n 10.3 km gemiddeld per uur. Al gauw zat ik daar met 10.5/ uur ietsjes boven maar je kunt beter lekker doorlopen dan geforceerd naar een lagere snelheid te moeten gaan. Ik heb mij laten vertellen dat dat laatste meer energie en kracht kost.

De eerste 10 km gingen zonder problemen, hoewel mijn benen nooit helemaal soepel aanvoelden. Na ongeveer 12 km begonnen ze moe aan te voelen en na 14 km wist ik dat het niet verstandig zou zijn om te proberen de halve marathon helemaal uit te lopen. Dan zou ik mijn benen behoorlijk forceren. De 16.1, oftewel 10 Engelse mijlen, moest toch haalbaar zijn. Die afstand bereikte ik, precies op een punt waar ik een vrij drukke weg moest oversteken. Ik was blij dat ik ermee kon stoppen want mijn beenspieren waren nu echt helemaal verzuurd.

Met wat afsnijden was het wandeltraject naar huis dat overbleef toch nog zo’n 4 tot 4,5 km. Ik heb geprobeerd de verzuring een beetje uit mijn benen te wandelen maar dat viel nog helemaal niet mee. Ondanks het heerlijke weer was ik blij dat ik thuis was en dat ik mijn gepijnigde onderdanen de zo broodnodige rust kon geven.

De moraal van dit verhaal: ik lees ook bij anderen dat ze steeds harder, verder of allebei tegelijk willen. Dat wil ik dus ook maar op een gegeven moment loop je toch tegen je eigen (al dan niet tijdelijke) grenzen aan. Je lichaam geeft die grenzen gelukkig aan en het is aan jou om die signalen tijdig op te pikken en er de juiste conclusies uit te trekken. Die 21.1 km loop ik nog wel eens een keer en misschien ook nog wel die 23,5 en 25 km die ik als eens heb uitgestippeld. Alleen nu nog even niet !! Dat is echter helemaal geen drama want die routes liggen er over een paar maanden of over een jaar nog steeds wel.

Oorspronkelijk gepubliceerd op 30 maart 2012 op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports