De Nescioloop: schitterend en zeer geslaagd

Gisteren was alweer de 7e editie van de loop die de gelijknamige brug als centraal punt heeft. Deze brug heb ik in een eerdere blog beschreven.

De Nescioloop is, behalve de afstand als het om de 15 km gaat, in alles een tegenpool van de grote broer, de Dam tot Dam-loop. De DtD begint in het centrum van Amsterdam, gaat grotendeels door bebouwd gebied, is met ruim 45000 deelnemers het grootste hardloopevenement van Nederland, kent een zeer grote publieke belangstelling en overal langs het parcours is drukte en lawaai de gewoonlijke usance. De Nescioloop speelt zich af helemaal aan de rand van de hoofdstad, gaat vrijwel geheel door open, parkachtig terrein, is met slechts een paar honderd deelnemers zeer kleinschalig en je loopt dus heerlijk buiten in de rust en stilte van de “natuur”. De DtD heeft in mijn beleving een moeilijk parcours met een paar vervelende stukken klinkerweg. De Nescioloop gaat, op één klein stukje na, overal over ruim bemeten asfaltwegen en -paden waar je dus ook makkelijk elkaar kunt passeren.

De 7,5 km-loop had wel af te toe een klein buitje maar de 15 km wedstrijd \ recreatieloop had, ondanks de harde en koude noordenwind, prima omstandigheden.
Het was van start tot finish droog en er was zelfs af en toe een vriendelijk zonnetje.

Ik had mij, via het volgen van een speciale Nescioclinic in 12 bedrijven bij de organiserende atletiekvereniging, zo optimaal mogelijk voorbereid op mijn pas 4e georganiseerde loop. De laatste paar duurlopen hadden mij geleerd om niet te snel te starten en het tempo in de loop van de kilometers rustig op- en uit te bouwen. Op die manier had ik sneller gelopen dan ooit en mijn persoonlijke records aardig aangescherpt. Aan de start stond ik echter naast één van mijn “clinicgenoten” en samen gingen we mee in het tempo van de lopers voor ons. Mijn plan was geweest om met een snelheid van ongeveer 11 km per uur te vertrekken en dat geleidelijk aan uit te bouwen naar 11,5 per uur. Mijn gps-horloge leerde mij al snel dat we reeds boven de 12 km per uur zaten en die snelheid nam alleen maar toe. Het 1 km-punt lag midden in een spoorweg-onderdoorgang en daar raakt mij Garmin altijd even “het spoor bijster”. Na die passage gaf het als gemiddelde snelheid 12,7 per uur aan. Ik wist dat die meting niet helemaal kon kloppen maar ik vond wel dat ik te hard van stapel liep en ik was bang dat ik mijn benen al spoedig zou opblazen.

Dus nam ik een beetje gas terug en liet mijn loopmaatje van mij weglopen. Hoewel ik nog niet eens het gevoel had dat ik heel soepel liep, hield ik het tempo van 12 km per uur wel vrij gemakkelijk vol en ik besloot daarin zo lang mogelijk te volharden en verderop te zien waar het schip eventueel zou stranden. Onlangs had ik nog de tip gekregen dat het af en toe tijdelijk versnellen van het tempo de verzuring van de beenspieren zou kunnen tegengaan en ik besloot dit principe tijdens deze loop toe te passen. De eerste keer dat ik dat deed, ging de weg toevallig omhoog. Dit beviel zo goed dat ik op alle punten waar de route omhoog liep een versnelling heb ingezet en dat bleek zeer effectief te zijn. Bij een vorige loop kon ik het tempo van 12 km per uur bijna 5 km volhouden. Dit keer lukte het zelf twee keer zo lang, ongeveer 10 km. Daarna zakte ik een heel klein beetje, naar 11,9 per uur. Dat was nog steeds sneller dan ik ooit eerder heb gelopen en zelfs bij het voor de 2e keer overbruggen van het Amsterdam-Rijnkanaal (via de Nesciobrug dus) kon ik het nog opbrengen om er een tijdelijke versnelling tegenaan te gooien.

Na de laatste passage van de brug was het nog 3 km naar de finish. Ik had op de brug door mijn versnelling wat lopers van mij afgeschud en ik liep een tijdje alleen. Er was op dat moment niemand die mij inhaalde. Dat lukte nog één persoon in de 14e kilometer. Mijn eerder genoemde loopmaat had Ik een groot gedeelte van het parcours een eind voor mij gezien en op het laatste stuk kreeg ik hem weer, zei het op gepaste afstand, in het oog. Vlak voor de finish, bij het hek van de atletiekbaan, stond mijn vrouw klaar om mijn heroïsche daden van die dag digitaal vast te leggen. De laatste bocht de baan op en een eindsprintje eruit persend kwam ik over de finish. Een flesje water en een eindtijd van 1:16:07 over 15,13 km (eigen waarneming) waren mijn deel. Deze tijd, bij een gemiddelde uursnelheid van 11,92, betekent dat ik nog nooit zo snel heb gelopen en ook op alle tussentijden een nieuw pr heb gescoord.

Mijn loopmaatje kwam ik vlak na de finish weer tegen en hij had gezien dat ik hem dicht op de hielen had gezeten. Ik had uiteindelijk slechts een kleine minuut op hem hoeven toegeven.

Dat vandaag bleek dat mijn officiële eindtijd een stukje hoger ligt mag wat mij betreft de pret niet drukken. Ik ben meer dan tevreden met mijn resultaat, heb aan een schitterende loop meegedaan en ik kan dan ook bijna niet wachten tot de volgende loop waaraan ik kan deelnemen en tot de volgende editie van dit prachtige evenement. Ik heb van mijn werkgever begrepen dat ik ook dit jaar weer mee mag lopen in het businessteam tijdens de Dam tot Dam-loop. Daar zal ik voor de derde keer met veel plezier onze kleuren verdedigen. Een loopevenement als de Nescioloop vind ik echter nog veel leuker om te doen. 🙂

Oorspronkelijk gepubliceerd op 16 april 2012 op Looptijden.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Klein, dapper en snel

Froukje haalt de finish wel!

Runningbenno

Belevingen van een enthousiaste hardloper

Tobatleet

Beleefsels van een Goudse Runner

sportlifecrisis

"Sport, ik wil er veel voor doen maar niets voor laten"

Mari Durieux // Alles over hardlopen

hardloper - hardloopblogger - running junkie - reviews en racereports